Αρχική > Uncategorized > Ο Γκαζμέντ Καπλάνι μιλάει στον Zouri.

Ο Γκαζμέντ Καπλάνι μιλάει στον Zouri.

Ο γνωστός δημοσιογράφος και φίλος,κυκλοφόρησε την προηγούμενη
βδομάδα,το βιβλίο του
με τίτλο «Μικρό ημερολόγιο συνόρων»,από τις εκδόσεις Λιβάνη.

«Στο μικρό ημερολόγιο συνόρων δεν συμβαίνει τίποτα το ιδιαίτερο: και ταυτόχρονα συμβαίνουν τα πάντα. Ο πρωταγωνιστής αφηγείται τις επτά πρώτες μέρες μιας παρέας Αλβανών μεταναστών στην Ελλάδα στις αρχές του ’90. Είναι μια αφήγηση όπου το δράμα και η τραγωδία συνυπάρχουν με το μαύρο χιούμορ και την λυτρωτική αυτοειρωνία. Ένα μυθιστόρημα που μας θυμίζει επιπλέον πως σε αυτό τον κόσμο, είμαστε όλοι μετανάστες, με μια προσωρινή άδεια παραμονής πάνω σε αυτή την γη, αθεράπευτα περαστικοί».

-Ήθελα πάντα όμως να σου κάνω κάποιες ερωτήσεις.είναι ερωτήσεις πολλών ανήσυχων ανθρώπων.
Μετά από 15 χρόνια στην Ελλάδα,βλέπεις ότι αυτά που τραβάνε όλοι οι μετανάστες από την πίσω πλευρά του βουνού, στην προσπάθεια τους να έρθουνε στην «φωτεινή πλευρά»,να αξίζει τον κόπο?

-Κατ’αρχήν Ζouri νιώθω φοβερά τυχερός που σε αυτό το μπλογκ θα βρεθώ εικονικά περιτριγυρισμένος από καυτές καλλονές και κουκλάρες… Μιας και βρίσκομαι σε αυτό το μπλογκ λοιπόν να πω πως στα χρόνια της μεγάλης απομόνωσης της Αλβανίας, μια από τις πιο «ηρωικές» ασχολίες των εφήβων ήταν η παρακολούθηση των ξένων τηλεοπτικών καναλιών. Για την ακρίβεια οι έφηβοι κυνηγούσαν με ιδιαίτερο ζήλο και κρυφά προφανώς τις πορνοταινίες που μετέδιδαν τα γιουγκοσλαβικά και τα ιταλικά κανάλια. Στο μυθιστόρημά μου ένας από τους πρωταγωνιστές-μετανάστες έχει το παρατσούκλι «το παιδί του σεξ» και ενσαρκώνει αυτό το είδος εφήβου που μεγάλωσε σε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς και νόμιζε πως μόλις περάσει τα σύνορα του κόσμου-πέρα-από-τα-σύνορα, όπως λέει ο ίδιος, «το σεξ σου κάνει μπλόκο». Το «παιδί του σεξ» είναι ένας από τους πιο αγαπημένους μου ήρωες. Ενσαρκώνει αυτό το εκρηκτικό μείγμα δίψας (όχι απλώς της σεξουαλικής δίψας), άγνοιας και παραμορφωμένης εικόνας που κουβαλούσαν μαζί τους οι μετανάστες, ειδικά όσοι έρχονταν από την Αλβανία, εφ’όσον έρχονταν από την πιο απομονωμένη χώρα της υφηλίου…

Τώρα, αφού είπα αυτά που είπα, πρέπει να πω επίσης ότι το βιβλίο μου δεν αποτελεί κάποια ιδεολογική ή κοινωνιολογική πραγματεία αλλά λογοτεχνία. Και έτσι πρέπει να το διαβάζει κανείς. Όσο για το ερώτημά σου, διαφορετικά από την διαδεδομένη αντίληψη που καλλιεργείται ειδικά στα Βαλκάνια για την «καταραμένη ξενιτιά» κλπ. εγώ νομίζω πως η μετανάστευση αποτελεί μια επιλογή. Επώδυνη αλλά επιλογή. Αποτελεί ένα είδος ρήξης με την πατρίδα καταγωγής. Ο μετανάστης φεύγει γιατί δεν συμβιβάζεται με την φτώχεια και την μιζέρια της πατρίδας του. Και αυτή η φυγή αποτελεί και την πηγή της ενοχής του. Έκανα ή δεν έκανα καλά που έφυγα; Εάν τα καταφέρει εκεί που πηγαίνει ενδεχομένως θα συμφιλιωθεί με την χώρα καταγωγής του. Εάν δεν τα καταφέρει και αποτύχει τότε θα μείνει ξεκρέμαστος, μόνος ενάντια σε όλο το σύμπαν.

Από αυτή την άποψη, ναι, το ταξίδι άξιζε το κόπο. Όχι για όλους όμως. Γιατί η ξενιτιά είναι μια ρώσικη ρουλέτα. Ειδικά όταν έρχεσαι απρόσκλητος, όπως συνέβη με τους Αλβανούς μετανάστες, είναι σκληρό, πολύ «σκληρό επάγγελμα»… Το ταξίδι άξιζε τον κόπο για όσους μπόρεσαν να επιβιώσουν μέσα από αυτό. Γιατί ο,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό. Και πιο σοφό ελπίζω…

Ο τίτλος δείχνει ότι τα σύνορα είναι στο κέντρο του μυθιστορήματος. Γιατί αυτό;

Γιατί τα σύνορα σημάδεψαν την ζωή μου και των πρωταγωνιστών μου. Μεγάλωσα με τα σύνορα του ολοκληρωτισμού στην Αλβανία. Όποιος τα άγγιζε έβρισκε τον θάνατο. Ήταν απαγορευμένο να περάσεις τα σύνορα… Μετά ήρθαν τα σύνορα της ξενιτιάς. Τα αόρατα σύνορα. Τα σύνορα μιας άλλης γλώσσας, μια άλλης χώρας, τα σύνορα των στερεοτύπων που πρέπει να αντιμετωπίζεις κάθε στιγμή, της άδειας παραμονής και ουκ εστίν αριθμός…

-Εσύ που ξεκίνησες με τα ίδια εφόδια με όλους τους άλλους,κατάφερες σήμερα να είσαι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής και να τελειώσεις το διδακτορικό σου.Τι είναι αυτό που σε έκανε να ξεχωρίσεις?

-Δεν πιστεύω πως είμαι ο μόνος. Απλώς εγώ φαίνομαι λόγω του ότι βρίσκω χώρο στον Τύπο. Δεν ξέρω ειλικρινά πώς να απαντήσω σε αυτή την απάντηση… Πρώτα από όλα πιστεύω πως είναι θέμα τύχης. Σου είπα πως η ξενιτιά είναι μια ρώσικη ρουλέτα. Εμένα με ήθελε ο «τζόγος» που λέμε. Βρήκα ανθρώπους που μου έδωσαν το χέρι στις πιο κρίσιμες στιγμές. Μεγάλο προνόμιο αυτό. Μετά είναι θέμα πείσματος. Το σημαντικό είναι να μην σε πάρει από κάτω η μιζέρια και τα κόμπλεξ που είναι αναπόφευκτα να τα κουβαλά ένας μετανάστης. Να μην ζεις γλείφοντας τις πληγές σου και κάνοντας αιωνίως το θύμα. Να γράφεις στα παλαιά σου τα παπούτσια τα κακά πράγματα, τις προσβολές και να κρατήσεις ο,τι καλό σου δοθεί. Βέβαια δεν είναι και τόσο απλό γιατί χρειάζεται πολύ προπόνηση, χρειάζεται γερό στομάχι ουσιαστικά… Να, αυτό, εάν έκανα και κάνω μερικά πράγματα είναι γιατί απέκτησα γερό στομάχι και απεχθάνομαι τον ρόλο του θύματος …

-Το «Μικρό Ημερολόγιο Συνόρων» είναι ένα είδος αυτοβιογραφίας;

-Και ναι και όχι. Με την έννοια πως υπάρχουν αυτοβιογραφικά στοιχεία αλλά από εκεί και πέρα είναι θέμα φαντασίας και μυθοπλασίας. Αν και εγώ στο βάθος πιστεύω πως «γράφω» τον εαυτό μου. Όλοι οι συγγραφείς αυτό δεν κάνουν άλλωστε;
-Πιστεύεις ότι το βιβλίο σου μπορεί να συμβάλλει ώστε να καταλάβουμε και να συνυπάρχουμε καλύτερα με τους μετανάστες;

-Το ελπίζω. Εάν καταφέρει κάτι τέτοιο θα είναι πραγματικά κάτι πολύ σημαντικό. Εγώ πάντως γράφω λογοτεχνία… Και ανήκω σε αυτούς του συγγραφείς που πιστεύουν πως η λογοτεχνία δεν αλλάζει τον κόσμο αλλά τον συνοδεύει…
-Όταν σε ρωτά κανείς για την ταυτότητά σου, είσαι Αλβανός ή Έλληνας τι απαντάς;

-Εξαρτάται πάντα ποιος μου κάνει αυτή την ερώτηση; Εάν με ρωτούν π.χ. Αλβαναράδες ή Ελληναράδες θα τους δώσω μια τέτοια απάντηση να τους σπάσω τα νεύρα… Πάντως θεωρώ τον εαυτό μου ένα πολιτισμικό υβρίδιο, Αλβανός και Έλληνας μαζί. Ποιος ξέρει, αύριο εάν πάω να ζήσω σε μια άλλη χώρα θα εμπλουτίζω την ταυτότητά μου και με άλλα στοιχεία, Το να έχεις μια διπλή, πολλαπλή ταυτότητα είναι πλούτος. Η διπλή ταυτότητα είναι φτώχεια και κίνδυνος για τους μισαλλόδοξους, τους ξενέρωτους και τους μαλάκες…

-θα ήθελα να σε ευχαριστήσω για την κουβέντα μας.
Προτείνω να την συνεχίσουμε με μια ανοιχτή συνάντηση ,γιατί είναι πολλοί φίλοι που θέλουνε να σε γνωρίσουνε.
Να βρούμε μια ημερομηνία,που να βολεύει στους περισσότερους.
Συνηθίζεται στο τέλος της κουβέντας να λέει ο ένας κάποιες φράσεις στην γλώσσα του άλλου.
Εγώ ξέρω όλες και όλες 2 λέξεις στα Αλβανικά.
Ckemi(τι κάνεις?)
και
Tedua(σ αγαπώ).


Advertisements
  1. Chrisa
    Μαΐου 23, 2006 στο 8:21 πμ

    Καλημέρα zouri!! Πολύπλευρο ταλέντο!!!!

  2. zouri1
    Μαΐου 23, 2006 στο 8:44 πμ

    οφειλω να ομολογησω πως ναι.

  3. mmg
    Μαΐου 23, 2006 στο 9:32 πμ

    nice agapaki

  4. kalaznikof
    Μαΐου 23, 2006 στο 9:38 πμ

    Ζουρι χωρις να θελω να υποβιβασω την σημασια των μεταναστων στην Ελλαδα. θελω να σου τονισω ο,τι και οι ελληνες ειναι δεσμιοι ενος ακρους σκοταδιστικου συστηματος και η προσφορα τους στην ιδια τους την κοινωνια -αν και ειναι μολις 10 εκ. εκ των οποιων οι 5 μεγαλης ηλικιας οι 2 μην το πω και γυρω στα 3 ενεργοι πολιτες- ειναι το λιγοτερο παρακμιακη. Για αυτο και πολλοι αναγκαζονται να μεταναστευσουν για να προκοψουν σε αλλες σκοταδιστικες κοινωνιες στις οποιες ομως μπορουν να σπουδασουν με λιγο περισσοτερο ΑΦΗΡΗΜΕΝΗ ΣΚΕΨΗ Κ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΠΟΣΤΗΘΙΣΜΟ το αντικειμενο ΤΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΤΟΥΣ.ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ που δινουν στο πιο αδικο συστημα εξετασεων των πανελλαδικων!

  5. DCD
    Μαΐου 23, 2006 στο 10:03 πμ

    Υπουργε, πολυ καλη η συνεντευξη. Εισαι πολυπλευρο ταλεντο, πραγματικα!

    Kalaznikof ηταν λιγο ασχετο το comment σου ή εμενα μου φανηκε ετσι?

  6. kalaznikof
    Μαΐου 23, 2006 στο 10:17 πμ

    τα παντα ειναι σχετικα και για αυτο ανεκτα -Βολταιρος- αγαπητε dcd.Επιπλεον με την δικη σου οπτικη αντιληψη μπορει να το βλεπεις ασχετο αλλωστε αν ειχαμε ολοι την ιδια οπτικη αντιληψη, ανακαλυψεις οπως η θεωρια της σχετικοτητας δεν θα αναπτυσσονταν ποτε.

  7. DCD
    Μαΐου 23, 2006 στο 11:05 πμ

    οκ

  8. Mari-R1
    Μαΐου 23, 2006 στο 11:26 πμ

    minister good mo..Εγώ λέω πάντως να αναλάβεις και το Γραφείο Τύπου, μια χαρά τα καταφέρνεις και στον τομέα αυτό..Πολυτάλαντος..χαα

  9. homelessMontresor
    Μαΐου 23, 2006 στο 2:02 μμ

    Καμια μέρα να πάρεις συνεντευξή και από τον εαυτό σου. Θα είχε ενδιαφέρον

  10. zouri1
    Μαΐου 23, 2006 στο 2:04 μμ

    ειλικρινα εχω κατα νου,μια μερα να ζητησω τις ερωτησεις σας,και να απαντησω την επομενη.

  11. roidis
    Μαΐου 23, 2006 στο 3:41 μμ

    μου φαίνεται ότι ο ζούρι και ο ΝτιΣιΝτι είναι συγγενείς…

    …και σκέφτομαι να σας πάρω εγώ συνέντευξη, θα την στείλω στην αρχιεπισκοπή και αν την εγκρίνει, σας υπόσχομαι ότι θα την δημοσιεύσω.

  12. FYSSA
    Μαΐου 23, 2006 στο 4:08 μμ

    ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ! ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ Ο ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ ΤΗΝ ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΓΝΩΜΗΣ. ΓΙΑΤΙ; ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΜΟΡΦΩΤΟΙ, ΚΟΜΠΛΕΞΙΚΟΙ, ΕΠΑΡΧΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΣ. Ο ΚΑΠ ΚΑΛΑ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΤΗ ΚΑΝΕΙ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΚΡΕΜΑΣΟΥΝ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΓΙΑΤΙ ΤΟΛΜΗΣΕ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΥ ΛΑΤΡΕΥΕΙ ΤΑ ΚΙΝΗΤΑ ΚΑΙ ΜΙΣΕΙ ΟΣΟΥΣ ΠΑΝΕ ΜΠΡΟΣΤΑ. ΕΙΔΙΚΑ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ-ΑΛΒΑΝΟΙ. ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ ΤΩΡΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΛΙΝΤΣΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΑΧΑΣΑΝ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΟΡΑ ΜΑΝΤΙΛΑ.

  13. Mari-R1
    Μαΐου 23, 2006 στο 5:37 μμ

    Κάπου διάβασα : «απο τα καλυτερα που εχω διαβασει.Εισαι το νεο αστερι.Ευτυχως για να ξεχασουμε γρηγορα την μαρι F1»
    KAI έχω να δηλώσω..
    1ον δε ξεχνιέμαι έτσι εύκολα..
    2ον ΕΥΤΥΧΩΣ και ΓΡΗΗΓΟΡΑ?? Ο υπουργός μάλλον τα χει βάλει μαζί μου, αλλά ξαναλέω νέα αστέρια θα περάσουν το μαρι-Ρ1 μόνο 1!!!
    3ον οι μπλογκο-πόρτες ανοιχτές και τα σκυλιά δεμένα..:P

  14. zouri1
    Μαΐου 23, 2006 στο 7:44 μμ

    Roidis:se παρακαλω το δηλωνω δημοσια,δεν εχω καμια σχεση με τον CCCD.
    μαρι και τα λοιπα.δεν υπαρχεις πια,συγνωμη.Νεο αιμα κυλα πια.

  15. roidis
    Μαΐου 23, 2006 στο 11:02 μμ

    σε πιστεύω.
    έτυχε και ο CDC να παρουσιάσει επίσης τον Καπλάνι και είπα, μα τι διαολεμένη σύμπτωση.

    αυτό είναι όλο.
    αστειεύτηκα.

  16. zouri1
    Μαΐου 23, 2006 στο 11:10 μμ

    σιγουρα μονο σαν αστειο θα μπορουσα να δεχτω κατι τετοιο.
    Ο CCCD,απλα ειναι ο Τασος Πουλιασης που αναφερει και ο Γκαζι,που εκανε το εξωφυλλο.Αυτη ειναι αποκαλυψη,και οχι η αλλη με τα προσωπα των Φιλανδων.

  17. oistros
    Μαΐου 24, 2006 στο 1:43 πμ

    Μαζεύεις κοπλιμέντα Υπουργέ μου!!
    Και δικαίως. Αλλά μην διανοηθείς να εντείνεις την ανεργία στο δημοσιογραφικό στερέωμα. 🙂

  18. Ergotelina
    Μαΐου 24, 2006 στο 8:21 πμ

    Kαλημερα!
    Μετά είναι θέμα πείσματος. Το σημαντικό είναι να μην σε πάρει από κάτω η μιζέρια και τα κόμπλεξ που είναι αναπόφευκτα να τα κουβαλά ένας μετανάστης. Να μην ζεις γλείφοντας τις πληγές σου και κάνοντας αιωνίως το θύμα. Να γράφεις στα παλαιά σου τα παπούτσια τα κακά πράγματα, τις προσβολές και να κρατήσεις ο,τι καλό σου δοθεί. Βέβαια δεν είναι και τόσο απλό γιατί χρειάζεται πολύ προπόνηση, χρειάζεται γερό στομάχι ουσιαστικά… Να, αυτό, εάν έκανα και κάνω μερικά πράγματα είναι γιατί απέκτησα γερό στομάχι και απεχθάνομαι τον ρόλο του θύματος …

    ANTE ΠΕΣ ΤΑ ΣΤΟΥΣ ΚΛΑΨΟΥΡΗΔΕΣ….

  19. Epsilon
    Μαΐου 24, 2006 στο 9:43 πμ

    Μακάριος όποιος πραγματικά καταλάβει ότι:
    1.είμαστε όλοι μετανάστες
    2.τίποτα δεν είναι δεδομένο και
    3.οι ανατροπές είναι απαραίτητο συστατικό της ζωής.

  20. Rodia
    Αυγούστου 29, 2006 στο 7:42 πμ

    Zouri, ζητώ επισήμως να μου δώσεις μια συνέντευξη για τα ταξίδια σου!
    ..να ελπίζω;..

    🙂

  21. Anonymous
    Οκτωβρίου 14, 2006 στο 2:42 μμ

    οντωσ πολυπλευρο ταλεντο ο γκαζι!σε ολους τουσ τομεις..ιδιαν πειραν………….

  22. Sakis
    Ιουνίου 30, 2008 στο 2:25 μμ

    Τα άρθρα του στα Νέα είναι άκρως ενδιαφέροντα από πολιτισμικής και ανθρωπιστικής άποψης

  1. Ιανουαρίου 19, 2011 στο 6:19 πμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s