Кавафис К ,Итака ,Свечи.

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μεν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωϊά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους,
να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά,
σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.

Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί ειν’ ο προορισμός σου.
Αλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει
και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στο δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.

Η Ιθάκη σ’έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δε σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες 
οι Ιθάκες τι σημαίνουν.

Когда задумаешь отправиться к Итаке, 
молись, чтоб долгим оказался путь, 
путь приключений, путь чудес и знаний. 
Гневливый Посейдон, циклопы, лестригоны 
страшить тебя нисколько не должны, 
они не встанут на твоей дороге, 
когда душой и телом будешь верен 
высоким помыслам и благородным чувствам. 
Свирепый Посейдон, циклопы, лестрнгоны 
тебе не встретятся, когда ты сам 
в душе с собою их не понесешь 
и на пути собственноручно не поставишь.

Молись, чтоб долгим оказался путь. 
Пусть много-много раз тебе случится 
с восторгом нетерпенья летним утром 
в неведомые гавани входить; 
у финикийцев добрых погости 
и накупи у них товаров ценных – 
черное дерево, кораллы, перламутр, янтарь 
и всевозможных благовоний сладострастных, 
как можно больше благовоний сладострастных; 
потом объезди города Египта, 
ученой мудрости внимая жадно.

Пусть в помыслах твоих Итака будет 
конечной целью длинного пути. 
И не старайся сократить его, напротив, 
на много лет дорогу растяни, 
чтоб к острову причалить старцем – 
обогащенным тем, что приобрел в пути, 
богатств не ожидая от Итаки. 

Какое плаванье она тебе дала! 
Не будь Итаки, ты не двинулся бы в путь. 
Других даров она уже не даст. 

И если ты найдешь ее убогой, 
обманутым себя не почитай. 
Теперь ты мудр, ты много повидал 
и верно понял, что Итаки означают.

Перевод С. Ильинской

Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας
σα μια σειρά κεράκια αναμένα —
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.

Η περασμένες μέρες πίσω μένουν,
μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων·
τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,
κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά.

Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των,
και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.
Εμπρός κυττάζω τ’ αναμένα μου κεριά.

Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν.

Дни будущего предо мной стоят 
цепочкой радужной свечей зажженных – 
живых, горячих, золотистых свечек. 

Дни миновавшие остались позади 
печальной чередой свечей погасших, 
те, что поближе, все еще дымятся, 
остывшие, расплывшиеся свечи. 

Мне горько сознавать, что их немало, 
мне больно прежний свет их вспоминать. 
Смотрю вперед, на ряд свечей зажженных. 

И обернуться страшно, страшно видеть: 
как быстро темная толпа густеет, 
как быстро множится число свечей погасших.

Перевод С. Ильинской

Кавафис, Константинос(1863–1933), один из крупнейших поэтов, писавших на новогреческом языке. Родился 17 апреля 1863 в Александрии (Египет). Потомок старинного константинопольского рода, его предки со стороны отца в начале 19 в. эмигрировали из Турции в Египет. С ранних лет Кавафис говорил по-английски и по-французски, в детстве жил в Англии. В 1878 вернулся с матерью в Александрию, в 18 лет уехал в Стамбул, где провел два года, затем жил в Александрии, служил в правительственных учреждениях. Умер Кавафис в Александрии 29 апреля 1933.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s