Αρχική > Uncategorized > Που να γυρίζεις…

Που να γυρίζεις…

Φεβρουαρίου 13, 2015 Σχολιάστε Go to comments

Σήμερα  θα προσπαθήσω να σας πω για τα ταξίδια μου.( μεχρι το 2007 )
Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου,ήμουν μόνιμα στον δρόμο.
Γεννήθηκα στο Ρέθυμνο,και πριν προλάβω να κλείσω τα 3 μου,είχα βρεθεί στην Κασσάνδρα.
Μέχρι να φτάσω στην Γ Δημοτικού,είχα μείνει ήδη, στην Έδεσσα,στην Κατερίνη,στον Πολύγυρο και τσακ στην Κοζάνη,όπου και έμεινα μέχρι την Α Λυκείου.
Το πρώτο μου ταξίδι στο εξωτερικό το έκανα στην Γ Γυμνασιου ,και ήταν 15 μέρες στα Σκόπια για προετοιμασία. Αθλητής στίβου τότε,πετάχτηκα μέχρι εκεί για να προπονηθώ καλύτερα. Τα καλοκαιρινά μου ταξίδια,ήταν στο χωριό της μητέρας μου το Μοναστηράκι Αλμωπίας. Και πέρασε πολύ πολύ καιρός,ώσπου να ξαναρχίσω τα ταξίδια μου στα ξένα.
Μέχρι τότε δεν μπορούσα ν αφήσω τα Χανιά,όπου κατέβαινα πάνω από 10 -15 φορές τον χρόνο. Κυρίως όμως ήταν για τους φίλους μου. Εκεί τριγύρω στο 1992 αρχίζω τα ταξίδια μου στο Μόναχο,για κάποια έκθεση,και πάντα πεταγόμουν και μέχρι το Σαλτσμπρουγκ.
Το καλύτερο ταξίδι μου και ποιο αυθεντικό ήταν στο Κάιρο.
Η γνωριμία με την Ασία ,ξεκίνησε με το Bali,και πράγματι ήταν το καλύτερο μέρος,για να αγαπήσω αυτή την ήπειρο.
Στη Σιγκαπούρη είδα την προσπάθεια ενός λαού,να φτιάξει ιστορία.
Η φτώχια της Καμπότζης,με ταρακούνησε σαν άνθρωπο.
Ο συνδυασμός Ασίας με Αραβικό κόσμο,με μάγεψε στην Μαλαισία.
Στην Ταιλανδη ,μου έμαθαν την απόλυτη απόλαυση.
Στην Πράγα έμαθα τα παραμύθια.
Στην Μπρατισλάβα είδα μια ηρεμία.
Στη Βιέννη φοβήθηκα από τα βασιλικά παλάτια.
Στην Ρήγα,είδα την ομορφιά.
Μμμμ,το Ταλιν με κρύωσε.
Στις Κολωνία-Μόναχο-Βερολίνο,πάγωσα.
Στο Βελιγράδι δάκρυσα.
Στο Μιλάνο,αγάπησα και αγαπήθηκα και το έκανα στέκι μου.
Τα γενέθλια ή την γιορτή μου την περνώ πάντα εκεί.
Στη Ρώμη θαμπώθηκα.
Στην Βαρκελώνη διασκέδασα.
Στην Μαδρίτη,πήγα στα μουσεία της.
Στο Παρίσι,είδα το Λούβρο και τον Ελληνικό πολιτισμό.
Στη Βενετία,άνοιξα την αγκαλιά μου.
Στην Βαρσοβια κοιμήθηκα.
Νεανιστηκα στη Κρακοβια.
  Ζαλίστηκαστο Άμστερνταμ.
  Τίποταστην Βουδαπεστη.
  Χάλιαη Κοπεγχάγη.

Το Λονδίνο με απομάκρυνε, ουφ ίσως κάτι θα έχω ξεχάσει.
Τα ταξιδιωτικά μου όνειρα είναι,να πάω στο Λένινγκραντ.
Το έχω κλείσει αυτό το ταξίδι για τον Δεκέμβριο.
Αλλά θέλω να πάω και στην τελετή έναρξης του Πεκίνου,το 2008.
Eχω ήδη κάνει μια αίτηση προέγκρισης για το εισιτήριο.
Τα όνειρα μου συνεχώς φρεσκάρονται.

Θελω να δω τον πήλινο στρατό.

Α,και τον τίτλο «που να γυρίζεις»
είναι το αγαπημένο μου τραγούδι από τον Π.Σιδηροπουλο.

Έτσι έγραφα το 2007 .

Στη συνέχεια ανακάλυψα την Ρωσία και όλα αλλάξαν .

  1. N.Ago
    Ιουλίου 9, 2007 στο 8:15 πμ

    Λυπάμαι(για μένα) που το λεω αλλα, τα δικά σου ταξίδια εγω δεν θα μπορέσω να τα κάνω, ακόμα και τρεις ζωές να είμαι πάνω στη γη.
    Καλημέρα και καλή βδομάδα!!!

  2. ο δείμος του πολίτη
    Ιουλίου 9, 2007 στο 8:41 πμ

    Και όλα αυτά τα λες για να ζηλέψουμε; Καλάααα, θα δεις εσύ.

  3. Кроткая
    Ιουλίου 9, 2007 στο 12:10 μμ

    και μετά λες εμένα πολυταξειδεμένη?!?!

    τσκ! μόνο αν είσαι τουλάχιστον 10 χρόνια μεγαλύτερός μου, σεν συγχωρώ, χεχεχε!!!
    έχεις κλέισει ήδη για το Λένινγκραντ ε??? γγγρρρρρρ!

  4. An-Lu
    Ιουλίου 10, 2007 στο 8:32 πμ

    Φρόντισε να ΜΗΝ χάσεις το Πεκίνο Ζουράκο!
    Όταν θα φτάσεις εκεί, κλείσε τα μάτια και θα καταλάβεις….

    😉

  5. confused
    Ιουλίου 11, 2007 στο 8:26 μμ

    Θα με πιάσει κατάθλιψη με τους «ταξιδιωτικούς οδηγούς» της βέλγας από τη μία και τους δικούς σου από την άλλη😛

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s