Αρχική > Uncategorized > Sandro Botticelli

Sandro Botticelli

Ιανουαρίου 28, 2015 Σχολιάστε Go to comments

Ο Αλεσάντρο ντι Μαριάνο Φιλιπέπι (Alessandro di Mariano di Vanni Filipepi) (1444/1445 – 1510), γνωστός περισσότερο ως Σάντρο Μποτιτσέλι[1], (Sandro Botticelli) ήταν διακεκριμένος Ιταλός ζωγράφος της αναγέννησης. Αποτέλεσε έναν από τους πιο γνωστούς και επιτυχημένους καλλιτέχνες της εποχής του. Σχεδόν το σύνολο των πληροφοριών για τη ζωή του Μποτιτσέλι, προέρχεται από τη βιογραφία του Τζόρτζιο Βαζάρι, καθώς και από επίσημα έγγραφα της εποχής. Γεννήθηκε το 1445 (ως έτος γεννήσεως αναφέρεται επίσης το 1444) στη Φλωρεντία και ήταν το τελευταίο παιδί του βυρσοδέψη Μαριάνο ντι Βάνι και της Σμεράλντα. Σε νεαρή ηλικία άρχισε να εξασκείται ως χρυσοτέχνης, αξιοσέβαστο επάγγελμα της εποχής, το οποίο ακολούθησαν στα πρώτα τους βήματα και άλλοι ζωγράφοι της αναγέννησης. Σε ηλικία περίπου δεκαοκτώ ετών αποφάσισε εγκαταλείψει τη χρυσοτεχνία και να ασχοληθεί με τη ζωγραφική. Μαθήτευσε στο πλευρό του Φρα Φιλίπο Λίπι (περ. 1406-1469), ενός από τους διασημότερους ζωγράφους της Φλωρεντίας, ο οποίος συνεργαζόταν με ισχυρές οικογένειες της πόλης, όπως των Μεδίκων, λαμβάνοντας σημαντικές παραγγελίες. Ο Μποτιτσέλι βρέθηκε στο εργαστήριό του, στο Πράτο, πιθανότατα από το 1461 ή 1462 μέχρι το 1467 και ο πρώτος πίνακας που φιλοτέχνησε, μία Προσκύνηση των Μάγων, χρονολογείται στην περίοδο 1465-67. Περισσοτερα εδω Η Γέννηση της Αφροδίτης (περ. 1485), 172,5 x 278,5 εκ, Uffizi, Φλωρεντία. Ο Μποτιτσέλι απεικονίζει την Αφροδίτη να στέκεται σε ένα κοχύλι που επιπλέει, ενώ ο Ζέφυρος και η Αύρα την οδηγούν στη στεριά, όπου μία από τις Ώρες την περιμένει για να την καλύψει με ένα μανδύα.

  1. Φεβρουαρίου 7, 2010 στο 11:07 μμ

    Εγραψα ένα ποιήμα κάποτε γιά τον Μποτιτσέλι και γι’ αυτόν τον πίνακα.

    La nascita di Venere

    Τις γειτονιές της Φλωρεντίας φώτιζαν απόψε
    οι φλόγες από τα κυρήγματα του Girolamo Savonarola
    βιαστικός περπατούσε μα τις διέκρινε στα μάτια των περαστικών.
    Falò delle vanità!
    Στην πυρά τα σύμβολα της ματαιοδοξίας!
    Τα βελούδα, οι πέρλες και τα όργανα της σαγήνης!
    Στην πυρά τα είδωλα και η απαγορευμένη γνώση!
    Στάθηκε μπροστά στο έργο του
    η ενανθρώπιση της ομορφιάς σ’ ένα πίνακα.
    Είναι άδικο τόση αγάπη να χαθεί!
    Sandro, του είπε, μέσα από μένα θα δοξαστείς.
    Είσαι όπως σ’ ονειρεύτηκα, της ψιθύρισε, παντοτινά δικιά μου.
    Σ’ένα πανί την τύλιξε στοργικά
    και την έκρυψε.

    Από τους ωραιότερους πίνακες που έχουν φτιαχτεί ποτέ. Η ομορφιά η ίδια.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s