Αρχική > Uncategorized > Βλαντίμιρ Βλαντίμιροβιτς Μαγιακόφσκι (1893 – 1930)

Βλαντίμιρ Βλαντίμιροβιτς Μαγιακόφσκι (1893 – 1930)

Ιουνίου 14, 2013 Σχολιάστε Go to comments

Ο Στάλιν είχε αποκαλέσει τον Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι τον «καλύτερο και πιο ταλαντούχο ποιητή της σοβιετικής μας εποχής». Και μάλλον είναι δύσκολο να αμφισβητηθεί ότι ήταν όντως το πιο δυναμικό μέλος της σοβιετικής λογοτεχνικής σκηνής, όσο ξεπερασμένες και αν μοιάζουν σήμερα ορισμένες πλευρές της ποίησής του. Προσωπικότητα γοητευτική και μαχητική, ο Μαγιακόφσκι ήδη στα δεκαπέντε του χρόνια, ζώντας υπό το καθεστώς της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, ήταν μέλος του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Εργατών και φυλακίστηκε αρκετές φορές για ανατρεπτική δράση. Αρχισε να γράφει ποίηση όσο εξέτιε μια από τις ποινές του, στην απομόνωση.

Το 1909 ενεγράφη στη Σχολή Καλών Τεχνών της Μόσχας και προσχώρησε στην ομάδα των ρώσων φουτουριστών. Ανάμεσα στο 1914 και στο 1916 ο Μαγιακόφσκι έγραψε δύο από τα γνωστότερα ποιήματά του, το «Σύννεφο με παντελόνια» και το «Σπονδυλωτό φλάουτο».

Μετά την επανάσταση ο Μαγιακόφσκι έγινε ένας από τους πιο μαχητικούς υπερασπιστές του Κομμουνιστικού Κόμματος, βρίσκοντας ποικίλους τρόπους να εκφραστεί: από το 1919 ως το 1921 εργάστηκε στη Ρωσική Τηλεγραφική Υπηρεσία ως ζωγράφος αφισών και γελοιογραφιών. Εγραφε αδιάκοπα προπαγανδιστικά ποιήματα, καθώς και καθοδηγητικά φυλλάδια για παιδιά, ενώ παράλληλα περιόδευε σε όλη τη Ρωσία δίνοντας διαλέξεις. Το 1924 συνέθεσε μια ελεγεία 3.000 στίχων για τον θάνατο του Λένιν. Μετά το 1925 ταξίδεψε στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ, στο Μεξικό και στην Κούβα, καταγράφοντας τις εντυπώσεις του με ποιήματα και σκίτσα. Επίσης έγραψε σενάρια για ταινίες και έπαιξε σε κάποιες από αυτές καθώς και θεατρικά έργα όπως το «Μυστήριο – Μπούφο» (1921) και ο «Κοριός» (1929). Το 1930 έγραψε το «Λουτρό», μια σάτιρα της γραφειοκρατικής ανοησίας και του οπορτουνισμού υπό το σταλινικό καθεστώς.

Το κείμενο το αντέγραψα απο εδω.

Σύννεφα με παντελόνια

Άκουσε με λίγο μαμά
Θα σου πω πως γίνονται τα τραγούδια
Εμείς τα σπίτια φτιάχνουμε ψηλά
Μα αν τα θέλει ο θεός λιβάδια τα γκρεμίζει
Σε μαύρα σπίτια ο ποιητής σα πόρνη γελά

Άκουσε λίγο μαμά
Πως γίνονται τα τραγούδια

Οι ποιητές βρεγμένοι από κλάματα μαμά
Ταιριάζουν δάκρυα σε αστικά σαλόνια
Κρύβονται πίσω από γυναίκες δυνατές
Δεν είναι άντρες μα σύννεφα με παντελόνια

Άκουσε λίγο μαμά
Πως γίνονται τα τραγούδια

Σύννεφο Με Παντελόνια

Τη σκέψη σας που ‘νείρεται
πάνω στο πλαδαρό μυαλό σας
σάμπως ξιγκόθρεφτος λακές
σ’ ένα ντιβάνι λιγδιασμένο,
εγώ θα τη τσιγκλάω
επάνω στο ματόβρεχτο κομμάτι της καρδιάς μου.
Φαρμακερός κι αγροίκος πάντα
ως να χορτάσω χλευασμό.

Εγώ δεν έχω ουδέ μιαν άσπρη τρίχα στη ψυχή μου
κι ουδέ σταγόνα γεροντίστικης ευγένειας.
Με την τραχιά κραυγή μου κεραυνώνοντας το κόσμο,
ωραίος τραβάω, τραβάω
εικοσιδυό χρονώ λεβέντης.

Εσείς οι αβροί!…
Επάνω στα βιολιά ξαπλώνετε τον έρωτα.
Επάνω στα ταμπούρλα ο άξεστος τον έρωτα ξαπλώνει.

Όμως εσείς,
θα το μπορούσατε ποτέ καθώς εγώ,
τον εαυτό σας να γυρίσετε τα μέσα του όξω,
έτσι που να γενείτε ολάκεροι ένα στόμα;
Ελάτε να σας δασκαλέψω,
εσάς τη μπατιστένια απ’ το σαλόνι,
εσάς την άψογο υπάλληλο της κοινωνίας των αγγέλων
κι εσάς που ξεφυλλίζετε ήρεμα-ήρεμα τα χείλη σας
σα μια μαγείρισσα που ξεφυλλίζει τις σελίδες του οδηγού μαγειρικής.

Θέλετε
θα ‘μαι ακέραιος, όλο κρέας λυσσασμένος
-κι αλλάζοντας απόχρωση σαν ουρανός-
θέλετε-
θα ‘μαι η άχραντη ευγένεια
-όχι άντρας πια, μα σύννεφο με παντελόνια…

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s