Γλυκό δηλητήριο του Σκορπιού και ανωνυμία των blogs.

παρατήρησα ότι τις τελευταίες μέρες επισκεπτόταν το blog μου πολλά άτομα για ένα άρθρο μου του 2006.
Ήταν για το βιβλίο μιας Βραζιλιανας blogger της Bruna (ψευδώνυμο φυσικά) η οποία δεχότανε περίπου 15000 επισκέψεις την ημέρα,όπου περιέγραφε και βαθμολογούσε τους πελάτες της.
Το επάγγελμα της ήταν πόρνη.
Αυτό όμως δεν την απέτρεψε να διατηρεί ένα καθημερινό ημερολόγιο.
Γιατί αυτό είναι το blog,ένα καθημερινό ημερολόγιο.
Όπου απλά δημοσιοποιείς τις απόψεις σου,την καθημερινότητα σου,τα ταξίδια σου,όλα αυτά που θέλεις να φωνάξεις.
Έτσι ξεκίνησε και στην χώρα μας.Το αυτό έκανα και εγώ περίπου το 2005.
Πόσοι ήμασταν τότε?Νομίζω ούτε 300.
Γνωριζόμασταν όλοι μεταξύ μας,είτε προσωπικά είτε διαδικτυακά.
Ξέραμε σχεδόν τα πάντα για τον άλλο.Μια ανοιχτή κοινότητα.
Κάποια χρόνια αργότερα,κάποιοι ανακάλυψαν το μέλι και άνοιξαν μέσω της δωρεάν πλατφόρμας των blogs ,διάφορα «ενημερωτικού» χαρακτήρα.Πολλά από αυτά φαινόταν ότι έπαιζαν «κάποια παιχνίδια»
Κατηγορούσαν με ονοματεπώνυμο αλλά οι ίδιοι ήταν στην σκιά.
Και κάπου εκεί χάθηκε το παιχνίδι.
Όποιος θέλει να διαβάσει για την Bruna μπορεί να χτυπήσει εδώ.
Το βιβλίο της έγινε και ταινία.

Advertisements

3 Comments

  1. Θυμάσαι τότε τι καλά που ήταν Υπουργέ μου; Ήμασταν λίγοι και καλοί, όλοι ερασιτέχνες του «μπλογκινγκ» που προσπαθούσαμε να χαράξουμε ένα δρόμο γιατί δεν υπήρχε πεπατημένη.
    Δίκιο έχεις στα όσα λες.

    Στο εν λόγω άρθρο σου είχα αφήσει σχόλιο, αλλά ως Lamiotis τότε…

    Την καλησπέρα μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s