Η συνάντηση μου με τον πρεσβευτή των santinistas.

Πάμε λίγο τον χρόνο πίσω.
Θατανε 1984,85 κάπου εκεί.
Ο φίλος μου ο Αντρέας,φοιτητής του πολιτικού τμήματος της Νομικής(και
ακόμα είναι),
με ρώτησε αν ήθελα να πάω μαζί του στο αεροδρόμιο,
για να υποδεχτούμε τον πρεσβευτή της Νικαράγουας.
Ήτανε να μιλήσει την ίδια μέρα σε ένα αμφιθέατρο της Νομικής.
Όταν μου τόπε ,ξετρελάθηκα.
Είχα πάντα αυτό το ψώνιο για hi φάσεις.
Η Φαντασία μου γρήγορα έβγαλε το σενάριο.
Πρεσβευτής,αμάξια,συνοδεία,VIP αίθουσες,Ζηταδες μπροστά σε πομπή.

Κάμερα,Φώτα Πάμε….

Περιμέναμε, στο Ανατολικό αεροδρόμιο τότε,να έρθει από την Ρώμη.
Είχα πει όλες αυτές τις σκέψεις μου στον Αντρέα,αλλά δεν είχα
πολυκαταλαβει το βλέμμα του.
Περιμέναμε με τους κοινούς θνητούς,και αυτό δεν μ άρεσε.
Είχα αρχίσει να ανησυχώ,μήπως τζάμπα κουβαλήθηκα μέχρι εκεί κάτω.
Ο Αντρέας,είχε ψιλοσπουδασει στην Ιταλία,και μισομιλουσε την γλώσσα.
Η αλήθεια είναι ότι όσες φορές χρειάστηκα να μου μεταφράσει κάτι,δεν
τα κατάφερε.
Βλέπω ένα τυπάκο,καμιά 30αρια χρονων,να χαιρετιέται με τον Αντρέα.
Κρατούσε και ένα σακ -βουαγιαζ.
Όλο γνωστούς είναι ο Αντρέας σκέφτηκα.

Με συστήνει και μένα,λέγοντας μου ότι είναι ο Πρεσβευτής των Santinistas.
-ποιος είναι?
-αυτός που σουχα πει.
-καλά,έτσι είναι οι πρεσβευτές?
-έλα πάμε τώρα.Μας περιμένουν.

Ο Αντρέας ήταν μέλος της Ένωσης για τα δικαιώματα των λαών.
Βγαίνουμε έξω από το κτίριο του αεροδρομίου και παίρνουμε το
λεωφορείο,για το κέντρο της Αθήνας.
Είχα κλείσει τα μάτια,γιατί δεν άντεχα να τα βλέπω όλα αυτά.
Που είναι οι λιμουζίνες?
καλά,αστες αυτές.
ένα Lada ρε γαμώτο,για να μην ξαναγυρνάω με το λεωφορείο πίσω.

Πάμε στα Εξάρχεια,τρώμε κάτι σουβλάκια,
και το βράδυ μίλησε για την επανάσταση στην Νικαράγουα.
Εγώ ταλεγα στον εαυτό μου,ότι αυτά τα κινήματα δεν είναι της μορφής
των δυτικοευρωπαϊκών κινημάτων.
Που και ο κομμουνιστής βουλευτής,είναι με γραβάτα,και κυκλοφορεί σε
κολωνακιωτικα στέκια.
Το βράδυ μετά την ομιλία είχαμε πάει σε μια ταβέρνα.
Κατόπιν πήγε και κοιμήθηκε στο φοιτητικό δυάρι του Αντρέα.
Την επομένη μέρα γύρισε στην Ρώμη.
Από το βλέμμα του και όχι από τα λόγια του,(γιατί μας ταπαν και άλλοι)
κατάλαβα ότι αυτοί θέλανε να αλλάξουνε τον τόπο τους,και όχι την πάρτη τους.

Advertisements

1 Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s