«Υδωρ! Νηρόν ύδωρ!» Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΟΥΡΟΥΝΗ.

«Ετσι φώναζαν οι νερουλάδες των ελληνιστικών χρόνων, διαλαλώντας τη φρεσκάδα της υγρής πραμάτειας που κουβαλούσαν μέσα στις πήλινες υδρίες τους. Αργότερα, στα βυζαντινά χρόνια, το φρέσκο νερό έγινε «ύδωρ νεαρόν», μέχρι που χάθηκε πρώτα το «α» από το νεαρόν και έπειτα έφυγε και το ύδωρ και αποκτήσαμε το νερό μας».


Απόρησα όταν διάβασα στην εισαγωγή του βιβλίου αυτή την πρόταση, όχι τόσο για την προέλευση της λέξης «νερό», που συναντούσα τη ρίζα της για πρώτη φορά, όσο για την τρυφερότητα με την οποία αναφερόταν σ’ αυτήν ο συγγραφέας. Σε μια εποχή που οι άνθρωποι πεινάνε, που κατακλύζονται από λιμούς, καταποντισμούς, που μετακινούνται από τη μια χώρα στην άλλη, από τη μια ήπειρο στην άλλη, που τους εκμεταλλεύονται οι επιτήδειοι, που απολύονται από τις δουλειές τους κατά χιλιάδες, που σκαλίζουν τα σκουπίδια των μεγαλουπόλεων για να φάνε, που αγοράζουν ψωμί προηγούμενης μέρας επειδή είναι φτηνό, που απόφοιτοι πανεπιστημίων παρακαλούν για δουλειές του ποδαριού, που το δημόσιο χρήμα και η γη αρπάζεται από ‘κείνους που έχουν επιλεγεί να τα φυλάνε, που δημοτικοί μας άρχοντες ξηλώνουν τα πάρκα για να τα κάνουν πάρκινγκ και μεταφέρουν τα αιωνόβια δέντρα από τις γειτονιές σε μέρη πιο ευάερα κι ευήλια, που αγρότες της Κρήτης διεκδικώντας το δίκιο τους αποβιβάζονται με τρακτέρ ξημερώματα από τα πλοία για ν’ αντιμετωπίσουν τα τανκς… Σε μια τέτοια εποχή λοιπόν, «Το νερό στη Γη βρίσκεται αδιάκοπα σε κίνηση, ταξιδεύοντας πάνω ή κάτω από την επιφάνεια, αλλάζοντας συνεχώς καταστάσεις και ταμιευτήρες».

Οταν διάβαζα αυτά για το νερό, βρισκόμουν σε μια αίθουσα αναμονής οδοντιατρείου και περίμενα τη σειρά μου. Στο τραπεζάκι δίπλα μου υπήρχαν τα ίδια μεγάλα βιβλία που έβλεπα εδώ και καιρό και που τα ξεφύλλιζα για να ηρεμώ και να προετοιμάζομαι. «Εικόνες από τη Δαδιά», «Καθρεφτίσματα από την Κερκίνη», «Αχελώος» – τα βασικά αρχέτυπα της «Ελληνικής Φύσης». Οταν έμπαινα στο ιατρείο, συνέχιζα τη νάρκωσή μου κοιτώντας τις φωτογραφίες με τα πανέμορφα πουλιά γύρω, που για να τα φωτογραφίσει ο γιατρός, είχε γυρίσει όλο τον πλανήτη.

Αυτή τη φορά όμως είδα κι ένα καινούργιο βιβλίο που δεν είχα ξαναδεί.

Και για πρώτη φορά έβλεπα, εκτός από το όνομα του γιατρού, κι ένα δεύτερο όνομα. Κώστας Βιδάκης – Νίκος Πέτρου, έγραφε με μικρά γράμματα στο εξώφυλλο κι από πάνω με μεγάλα, «ΧΡΩΜΑΤΑ του ΝΕΡΟΥ».

Είχα ήδη υποψιαστεί από τη γνωριμία μου με τον Κώστα Μπαλάφα ότι ο φωτογράφος που είναι παθιασμένος μ’ αυτό που κάνει, φωτογραφίζει μόνο ένα πράμα και τίποτ’ άλλο. Ο Μπαλάφας φωτογράφιζε ανθρώπους του βουνού και του μόχθου, ο Νίκος Πέτρου φωτογραφίζει τη φύση και την άγρια ζωή, ο Κώστας Βιδάκης τη φύση, τη γη και το νερό. Ιδέα του Βιδάκη ήταν και η σύλληψη αυτού του βιβλίου εξαιτίας «του αστείρευτου πάθους του για το νερό σε όλες του τις εκφάνσεις», όπως υποστηρίζει ο συνεργάτης του, που για δύο χρόνια εξορμούσαν σε ξεχασμένες, δυσπρόσιτες (μπορεί και σε ανεξερεύνητες) γωνιές της Ελλάδας.

Ξεφυλλίζεις το βιβλίο και μελαγχολείς με την τόση ομορφιά που υπάρχει πάνω στον πλανήτη και που εσύ δεν θα δεις ποτέ σου. Κι αυτό, επειδή υπάρχει εκεί που δεν υπάρχουν άνθρωποι παρά μόνο ζώα. Τα ζώα τρώνε ώσπου να χορτάσουν, δεν γεμίζουν ψυγεία και αποθήκες ούτε ξεριζώνουν τα δέντρα για να διώξουν πουλιά, πιθήκους και να εγκατασταθούν εκείνα. Ολοι χωράνε. Κι αυτοί που τραγουδάνε κι αυτοί που σέρνονται, κι αυτοί που χοροπηδάνε κι αυτοί που ψάχνουν τροφή κι αυτοί που κάνουν έρωτα κι εκείνοι που γεννοβολάνε. Χρώματα, ομορφιά, αρμονία, ώσπου να φανεί το ντουφέκι ή και η μπουλντόζα για να τα ισοπεδώσει όλα. Και να γίνει αυτό που λέει ο επίλογός τους:

Εδώ υπήρχε κάποτε νερό.

Υστερα ήρθε η άμμος.

Το νερό στέρεψε, τα ζώα σκόρπισαν,

τα δέντρα πέθαναν…

Οι άνθρωποι τώρα ψάχνουν

τη ζωογόνο υγρασία μαζί με τα ζώα

στους χυμούς των φυτών,

στους καρπούς και στις ρίζες…

Κι όταν τη βρουν, πίνουν αργά, προσεκτικά,

για να μη χαθεί ούτε σταγόνα.

Και η μεγαλύτερη ευχή τους είναι

«να έχεις καλό νερό»! *

To κείμενο το αντέγραψα απο εδω

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s