Αρχική > Uncategorized > Ο έρωτας που άφησα να φύγει.

Ο έρωτας που άφησα να φύγει.

Φεβρουαρίου 12, 2007 Σχολιάστε Go to comments

Συνάντησα εντελώς τυχαία προχθές την Ελένη.
Αν θυμάμαι καλά,περίπου το 1992 ,τα είχε φτιάξει με τον κολλητό μου.
Από την πρώτη φορά που τους συνάντησα,μου άρεσε πάρα πολύ.
Όποτε βγαίναμε έξω όλοι μαζί,χαιρόμουν την παρέα της.
Με τον φίλο μου,δεν πολυταιριαζαν.
Με το ζόρι κράτησε η σχέση τους κανένα 3μηνο.
Πέρασε λίγο διάστημα,από τον χωρισμό τους,
και αρχίσαμε να μιλάμε στο τηλέφωνο.
Μια στο τόσο στην αρχή,καθημερινά στο κατόπιν,μέχρι που μιλούσαμε πάνω από 5 φορές την μέρα.
Αρχίσαμε να βγαίνουμε.
Αυτό που ένοιωθα για την Ελένη, άρχισε να φουντώνει.
Θεώρησα όμως σωστό να μιλήσω πρώτα με τον κολλητό μου.
Τον ρώτησα ανοιχτά,αν έχει πρόβλημα στο αν θα έκανα σχέση με την Ελένη.
Μου το ξέκοψε ορθά κοφτά.
Και με λίγο άσχημο τρόπο.
Όλο το βράδυ δεν κοιμήθηκα.
Δεν σήκωνα κανένα τηλέφωνο,
δεν ήθελα να μιλήσω σε κανέναν.
Το πρωί είχα πάρει την απόφαση μου.
Θα έκανα αυτό που ήθελε ο κολλητός μου.
Ζητάω άδεια από την δουλειά μου αμέσως,(ενώ δεν ήταν περίοδος αδειών)και έφυγα μακριά για μια βδομάδα.
Όταν γύρισα,είχα ηρεμήσει.
Με την Ελένη δεν ξαναβρέθηκα.
Μίλησα μαζί της μια φορά όλη και όλη στο τηλέφωνο.
Της είπα ότι δεν μπορώ να έχω επαφή μαζί της,γιατί τα ξανάφτιαξα με την πρώην μου,
Πρόλαβα να ακούσω το κλάμα της.
Εκανα καιρό να το ξεπεράσω.
Μετά από κανένα εξάμηνο,τράκαρε άσχημα,
και έκατσε καιρό στο νοσοκομείο.
Ο φίλος μου,δεν ήθελε ούτε καν να πάει να την δει.
Πήγε μετά από πιέσεις μου.
Προχθές που την συνάντησα και τα λέγαμε,
ήξερα ότι θα με ρωτούσε για το τότε.
Και όντως με ρώτησε.
Πάνε πόσα χρόνια τώρα?15 ολόκληρα,
αλλά παρ όλα αυτά,μπόρεσε να μου πει,
ότι μ αγαπούσε πάρα πολύ.
Έσκυψα και την φίλησα,
έτσι όπως δεν έχω ξαναφιλήσει άλλη ως τώρα.
Αλλά αμέσως μετά έφυγα.
Ηθελα το φιλί να είναι η τελευταία μας ανάμνηση.

Advertisements
  1. keimgreek
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 9:33 πμ

    ΣΝΙΦ

  2. Chrisa
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 9:38 πμ

    Τι να πω βρε zouri… Έτσι όπως τα περιγράφεις δεν μου άρεσε η συμπεριφορά του φίλου σου, αλλα και η δική σου δεν ήταν καλύτερη διότι θα ήθελα να υπερασπιστείς αυτή την σχέση… Τι παέι να πει δεν με αφήνει ο φίλος μου;;; Χέστηκα άμα δεν θέλει!!! Εγώ είναι το θέμα τι θέλω και τι μετράει πιο πολύ!! Γιατί ο «φίλος» άμα θέλει να με δεί ευτυχισμένο δεν μπαίνει εμπόδιο «απαγορεύοντας» μου να είμαι με έναν άνθρωπο που ταιριάζουμε!!! Πολύ κωλοεγωϊστής ο φίλος σου!!!! Για έναν ερώτα δεν είναι κακό να χάσεις μια τέτοια «φιλία»!

  3. An-Lu
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 10:04 πμ

    Κρίμα…πολύ κρίμα…αυτό έχω να πω μόνο…

  4. Lupa
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 10:36 πμ

    Chrisa, για τους άντρες είναι λίγο διαφορετικά τα πράγματα.
    Εμείς βάζουμε τον έρωτα πάνω από όλα, εκείνοι όχι πάντα..
    Και τελικά δεν ξέρω τί είναι καλύτερο..

  5. zouri1
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 10:49 πμ

    Χρυσα,μονο για τον συγκεκριμενο φιλο μου,δεν θα εβαζα καμια πανω απο αυτον.
    Δεν το εχω μετανοιωσει καθολου.
    Προτιμω που εχω αυτον ακομα κονα μου.

  6. julia
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 12:19 μμ

    κατι τετοια ποστ γραφεις και με κανεις να συγκινούμαι και να ξαναμαναλέω πως είσαι υπουργός διαμάντι…
    Η αλήθεια ειναι πως και εσυ θα μπορουσες νομίζω να μην το βάλεις στα πόδια, να της εξηγούσες, να της έλεγες την αλήθεια ρε γμτ

  7. toolman
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 12:25 μμ

    η φιλία πάνω απ’όλα

  8. Marilina
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 1:31 μμ

    εμένα αν η καλύτερή μου φίλη ήταν τόσο ερωτευμένη με τον πρώην μου, δεν θα άντεχα να της το «απαγορέυσω» πάντως.

    ο έρωτας δεν είανι έυκολος.. υπάροχυν άνθρωποι που δεν ερωτέυοναι ποτέ, οπότε πρέπει να τον σεβαστούμε.

    επίσης, βρέχει σήμερα, εγώ είμαι μακριά απ τον δικο μου έρωτα, και η φράση «τελευταίο φιλί», απ το 2001 και μετά μου φέρνει δάκρυα, οπότε γράψε κάτι καινούριο σύ-ντο-μα!!!

  9. zouri1
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 1:34 μμ

    mpa,Marilina.
    οι ιστοριες που θα γραψω Τετ_πεμ,
    θα ειναι του 1973,και θαχει μονο τελευταια φιλια.Ειμαι στην εποχη που θυμαμαι τις παλιες αγαπες μου

  10. Blogaki
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 2:43 μμ

    😦
    Τον φίλο σου, τον συγχώρεσες ποτέ;

  11. zouri1
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 3:11 μμ

    μα ποτε δεν ετρεξε κατι κακο μεταξυ μας.Παντα ηταν και ειναι ο κολλητος μου.

  12. ΣεΞπΥρ
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 3:43 μμ

    μαγκιά σου.

  13. Γκρινιάρης
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 4:29 μμ

    Δεν είναι τυχαίο που στα comments οι άντρες υπερασπίστηκαν την απόφασή σου ενώ οι γυναίκες άρχισαν για μέλια και έρωτες…

    Αν το άξιζε ο φίλος σου, καλά έκανες.

  14. ο φίλος σου
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 8:26 μμ

    Ξέρεις Γιάννη το έχω μετανιώσει που δε σ’αφησα τότε ..έκανα μεγάλο λάθος και το ομολογώ.

  15. zouri1
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 8:55 μμ

    γκρινιαρης,σημαντικη η παρατηρηση σου.ειναι η διαφορετικη σκεψη,αντρων γυναικων.
    Φιλε,τωρα ειναι αργα.Να με αφηνεις τοτε 😉

  16. galanomatis
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 8:59 μμ

    Γκρινιαρη τοπιασες αγορι μου.
    Η αντρες εχουν φιλους,οι γυναικες αναταγωνιστες…
    Ελαχιστες φιλες μου εχουν τοσο δυνατες σχεσεις μεταξυ τους.
    Η αντρικη φιλια ειναι σαν την πετρα οταν ειναι δυνατη.
    Και εγω αυτο θακανα ακομα και αν την ηθελα πολυ.(εκτος και ηταν γκομεναρα:-)
    Ο MENKEN ειχε πει..
    «ΣΕ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΑΝΤΡΕΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ.ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΔΕΝ ΕΜΠΙΣΤΕΟΝΤΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ»

    ZOURI μαλλον Κυριακη μεσημερι κατα τις 1 ησουν 3+1 πεντελη.
    Επιβεβαιωσε…

  17. zouri1
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 9:03 μμ

    galanomati,κατα πρωτον για το σχολιο σου ,ειναι ετσι ακριβως.
    κατα 2ον,με καποιον με μπερδευεις.
    Εχω να ανεβω παντελη,πριν απο την μεγαλη φωτια.στειλε μου ε-μαιλ,αν θελεις.καποιο μπερδεμα εχεις κανει

  18. gustavos
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 9:10 μμ

    Πολυ λυπηρο ρε ζουρι δεν σου παει! μαλακια παντως που το αφησες οσο για τον υποτιθεμενο φιλο σου ειναι ο μαλακας! και εσυ ακομα παραπανω αν τον κανεις παρεα ακομα.

  19. zouri1
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 9:12 μμ

    διαφωνω gustavo με αυτα που λες.

  20. galanomatis
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 9:34 μμ

    KΑΛΟ ΚΑΙ ΣΥΝΕΤΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΟΝΤΑΙ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟΥ.
    ΠΙΟ ΕΥΓΕΝΙΚΑ….
    ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΟΜΟΡΦΑ gustavos.
    ΑΣ ΜΗΝ ΚΑΛΥΠΤΕΙ Η ΑΝΩΝΥΜΙΑ ΤΗΝ ΕΥΠΡΕΠΕΙΑ.

    @CHRISA
    Ο ερωτας περναει,φευγει
    οι φιλοι ποτέ….

  21. zouri1
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 9:36 μμ

    δεν ειναι ανωνυμος ο γουσταβος.Φιλος συμπαικτης.Η φωτο του ειναι καποια ποστ πιο πισω.αν και βαζελος φοραει κοκκινη φανελλα.

  22. VITA MI BAROUAK
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 10:09 μμ

    Επέλεξες τον παράδεισο από την παράδεισο. Η επιλογή και το κρίμα δικό σου!

  23. N.Ago
    Φεβρουαρίου 12, 2007 στο 11:57 μμ

    Υπουργάρα μου, εισαι μάλαμα!
    Οχι ο Τεβεκέλης!
    Κανονικο μάλαμα.

  24. kwlogria
    Φεβρουαρίου 13, 2007 στο 11:48 πμ

    ΟΧΙ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ!!! ΤΩΡΑ ΑΞΙΖΕΙ ΣΤΟΝ «ΚΟΛΛΗΤΟ» ΝΑ ΤΑ ΦΤΙΑΞΕΙΣ ΜΕ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ (ΑΝ ΕΧΕΙ) ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙ!!!! ΟΧΙ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ!!!! Με στενοχώρησες…

  25. Marilina
    Φεβρουαρίου 13, 2007 στο 7:11 μμ

    κλασικά στερεοτυπικά για αντρικές και γυναικείες φιλίες…

    όχι ότι δεν το πε΄ριμενα.

    πού βρίσκετε το κακό κύριοι σοτ να διεκδικείς τον ε΄ρωτα;
    και γιατί η μόνη λύση για σας είναι ή μαλώνω με τον φίλο ή μένω μόνος για να μη μαλώσω; ο φίλος δνε πρέπει και να καταλαβαίνει και να συγχωρεί;

  26. gustavos
    Φεβρουαρίου 13, 2007 στο 9:45 μμ

    Θα ηθελα να μαθω πραγματικα τι λεει αυτος ο φιλος σου για ολα αυτα ρε ζουρι? Και να σου πω και το αλλο, εδω μιλαμε για την περιφημη αντρικη φιλια που ισχυε τελικα μονο για σενα γιατι στη πραγματικη φιλια δεν υπαρχουν εγωισμοι κατι που ελαβες και εσυ και ο φιλος ο galanomatis! Ποσο λοιπον εγωιστης θα πρεπει να ειναι ο κολλητος για να μην αισθανομαστε μαλακες και ριγμενοι!!!Η φιλια λοιπον αγορια ειναι πανω απο τις γκομενες κατι στο οποιο πιστευετε μονο εσεις και οχι τα φιλαρακια σας.

  27. Carrie Vs Bridget
    Φεβρουαρίου 14, 2007 στο 1:33 μμ

    Έτσι, για να σας χαλάσω το σερί και τα στατιστικά θα συμφωνήσω κι εγώ με τους άντρες της παρέας: Η φιλία είναι πάνω απ’ όλα!!!

    (θα μπορούσε βέβαια κι ο φίλος να το σκεφτεί λίγο παραπάνω, να το ξεκόψει με καλύτερο τρόπο, να ξεκαθαρίσεις κι εσύ λίγο καλύτερα τα πράγματα πριν πάρεις τα όρη και τα βουνά αλλά… τέλος πάντων!)

    Χαίρομαι που ο φίλος είναι ακόμα εκεί…
    Χαίρομαι για εκείνο το πρώτο και τελευταίο φιλί…
    Χαίρομαι που αυτή η δυσάρεστη ιστοριούλα γέννησε ένα τόσο ωραίο κείμενο…

    Υ.Γ. Μην αρχίσεις τις ιστορίες για παλιές αγάπες (τι να μην αρχίσεις που τις άρχισες ήδη..;)… Πίκρα ο Φλεβάρης… 😦

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s