H πρώτη φορά…

έγραφε πριν καιρο η julia για την πρώτη φορά.
Η δική μου πρώτη φορά(παραβλέπω τις τουρίστριες)ήτανε η …
Μόλις είχα τελειώσει την τρίτη Λυκείου(1980)
και αμέσως είχε ξεκινήσει το 2 συνέδριο του Ρήγα στην παντειο.
Συμμετείχα και εγώ ,και έτσι είχα εξαφανιστεί από την πλατεία Κύπρου της Καλλιθέας,όπου και σύχναζα καθημερινά.
Την τελευταία μέρα του συνεδρίου,κάναμε μια rock συναυλία στο γήπεδο της Καλλιθέας.
Εκεί με βρίσκει ο σ.Στέλιος και μου συστήνει μια κοπέλα .
Την λέγανε …

Τις επόμενες μέρες δεν πήγα στην πλατεία.
Με παίρνει τηλέφωνο ο Στέλιος και μου λέει,ότι με γουστάρει η … και να πάω από την πλατεια για να την συναντήσω.

Όντως πήγα και μετά από λίγο βρεθήκαμε στο σπίτι μου,
γιατί οι γονείς μου λείπανε σε διακοπές.

Κράτησε η σχέση μας για κανένα 2μηνο.
Κατόπιν πήγα φαντάρος και θέλησα να χαθώ από την …
Θαμουνα ήδη 2 μήνες φαντάρος,όταν έμαθα ότι κάποιο βράδυ τράκαρε και είχε χτυπήσει άσχημα.
Βρισκότανε σε ένα παπάκι,που οδηγούσε ο Γιώργος,
ένας τύπος που εγώ τής τον είχα γνωρίσει.

Τρελάθηκα.
Ο Γιώργος ήταν υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών όταν οδηγούσε,και μπήκε ανάποδα σε μονόδρομο και συγκρούστηκε με αμάξι.
Αυτός έσπασε τα χέρια του και η …ήταν στην εντατική.

Πήγα στο νοσοκομείο να την δω.
Οι γιατροί λέγανε ότι αν ζήσει θα μείνει για πάντα φυτό.

Απολύθηκα μετά από 2 χρόνια από τον στρατό και η … δεν είχε συνέλθει ακόμα.
Είχανε περάσει ήδη 20 χρόνια ,όταν την είδα να ψωνίζει σε ένα μαγαζί ενός φίλου μου.
Ηταν με εμφανή τα σημάδια της τραγωδίας που είχε περάσει.
Δεν μπορούσε να περπατήσει καλά,να μιλήσει,να κινήσει τα χέρια της.

Με κοίταξε μέσα στα μάτια.
Είχα χάσει την φωνή μου,και δεν μπορούσα ούτε καν να της μιλήσω.
Ο φίλος μου το κατάλαβε.
-την γνωρίζεις?
-θα σου πω μετά.
Έκατσε αρκετή ώρα ,και ένοιωθα να με κοιτάει ,πάντα μέσα στα μάτια.
Σε κάποια στιγμή,πάει στον φίλο μου ,και τον ρωτάει με τον τρόπο της πως με λένε
-Γιάννη,της απαντάει .
Ενα χαμόγελο ζωγραφίστηκε στο πρόσωπο της.
Με ξανακοιτάει με τα μάτια,που βλέπανε το παρελθόν.
Γύρισε και έφυγε .
Δεν μπόρεσε να μου μιλήσει.
Δεν μπόρεσα να της μιλήσω.

12 Comments

  1. Κάποιες φορές η ήρεμη ζωή, η προσεγμένη
    Φέρνει σαν κύματα εικόνες απ΄το χτες
    Μα σαν ξυπνήσουμε ξανά, η ειμαρμένη
    Αποζητά να δώσει νέες προσταγές

  2. Ζούρη, για να ευθυμήσουμε λίγο ξεφεύγοντας από το δράμα που έχει χαράξει την κοπέλα, βλέπω ότι εσύ βρίσκεσαι στη φάση του απολογισμού, πλησιάζεις ή έφτασες στις τελευταίες σου κατακτήσεις και αναπολείς τις περασμένες.

    Τι; το 80 ήσουν στην τρίτη Λυκείου;
    Εγώ νόμιζα το 60 βρε :-Ρ

  3. ανωνυμε*μπα παντα σκεφτομαι τα παλια εγω.οσο για το 60.Λες να ηταν τοτε και να μπερδευτηκα?
    πανο*κριμα και αδικο
    λυσιππος*αυτη η νεα προσταγη,μου αρεσε

  4. Πωπω…. τραγική ιστορία…
    Απο την μια πάλι καλα που επέστρεψε στη ζωή η κοπέλα!!! Απο την άλλη…οντως τι να σου πει και τι να της πεις… Εχω μεινει με ανοιχτό το στόμα!!!!

  5. Εμένα ο πρώτος φίλος μου έχει πεθάνει. Είχαμε διατηρήσει μια φιλική σχέση μέσα στα χρόνια και όταν σκοτώθηκε, αισθάνθηκα ότι τα νιάτα μου τελείωσαν. Anyway, ωραίο θέμα διάλεξα για να ‘ρθω πρώτη φορά στο blog σου, έχω λάβει μια πρόσκληση, δεν έχω ανταποκριθεί όχι γιατί είμαι γαϊδούρα, αλλά γιατί είμαι άσχετη. Θα το κάνω όταν καταλάβω τι μου γίνεται (ακόμη ούτε links δεν μπορώ να βάλω). Καλημέρα!

  6. Το ιδιο περιπου εχω περασει και εγω. Εμενα αυτο που με στεναχωρει ειναι οτι αυτος ο ανθρωπος εχει τωρα διπλα του, το 1/10 των φιλων που ειχε πριν!! η ζωη ειναι σκληρη και το προβλημα μας,(μικρο-μεγαλο), αποκλειστικα δικο μας. Γιατι δεν της μιλησες? Για την ιδια θα ηταν πολυ πιο δυσκολο νατο κανει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s