Φλώρινα.

Ήμουνα σήμερα το πρωί στην πόλη της Φλώρινας.
Στο νου μου ήρθε μια ιστορία του 1977.
Είχαμε βουλευτικές εκλογές τότε .
Στην Φλώρινα η δεξιά έπαιρνε πολύ μεγάλα ποσοστά.
Το ΚΚΕ νομίζω δεν είχε καν γραφειο.Επρεπε να γίνει μια προεκλογική συγκέντρωση.
Μαζευτήκαμε ένα λεωφορείο από την Κοζάνη και πήγαμε για να ενισχύσουμε την ομιλία.
Εμείς ήμασταν όλοι και όλοι καμιά 40ρια ατομα.Ομιλητης ήτανε ο Σπύρος Χαλβατζης,διευθηντης του Οδηγητή τοτε,αν θυμάμαι καλά.
Γύρω μας είχανε μαζευτεί περίπου 300 ατομα,και μας αποδοκιμαζαν,φωναζοντας
Δυο Κάπα και ένα Ε,θανατος στο ΚΚΕ.
Είχανε άγριες διαθέσεις και μέσα σε λίγα λεπτά αρχίσανε τα έκτροπα.
Να μας πετάνε γιαούρτια και πέτρες.
Η αστυνομία κοιτούσε αλλου.Η Ομιλία διακόπηκε αμεσως,και φύγαμε τρέχοντας για τα λεωφορεια.Οι πέτρες σφυρίζανε δίπλα μας.
Η δημοκρατία σε αυτά τα μέρη καθυστέρησε αρκετά για να φτάσει.
Μετά από 2 βδομάδες γινότανε κάτι μαθητικοί αγώνες ανωμάλου δρόμου.
Εγώ μαθητής της Α Λυκειου,δεν συμμετείχα όμως σε αγώνες αντοχής.
Άλλαξα όμως την απόφαση μου,και συμμετείχα στους αγώνες.
Κέρδισα την πρώτη θεση,αλλα κατόπιν δεν πήγα να παραλάβω το μετάλλιο μου.
Ήταν η απάντηση μου ,σε όλους τους Γκοτζαμανηδες της δεξιάς.
Και ρωτάω τώρα εγώ σήμερα.
Ποιος ήταν ο Γκοτζαμανης?

Advertisements

11 Comments

  1. Καλημέρα, υπουργέ.
    Ως μεγαλύτερη εγώ το θυμάμαι – ο μάγκας με το τρίκυκλο που έφαγε το Λαμπράκη.
    Ωραίο φόντο.

  2. Ευτυχώς που πρόλαβε να απαντήσει η Λίτσα γιατί αλλιώς θα είχα δηλώσει την άγνοια μου. Τώρα κατάλαβα γιατί σε προηγούμενο ποστ ζητούσες τα μετάλλια σου πίσω! Επίσης θαύμασα την κίνηση σου να μην το πάρεις!

  3. συγκεκριμενα ο μαγκας στην καροτσα του τρικυκλου που τον χτυπησε με με καποιο σιδερο ή κατι τετοιο. ο οδηγος του τρικυκλου λεγοταν εμμανουηλιδης.

    αλλα αυτο ρωτας;

  4. Μάθαμε και κάτι σήμερα… Βρε παιδιά πως τα θυμάστε τόσο καλά τα ονόματα!!! Εγώ ορισμένες φορές νομίζω πως πάσχω απο Αλτσχάϊμερ!!!

  5. Eγώ έχω άλλες πληροφορίες υπουργέ μου,έμαθα ότι ήσουν ο κρυφός άνθρωπος του Καντιώτη(Μεγάλη η χάρη του)στο Κ.Κ.Ε.
    Αληθεεεεύειειειει???

  6. Υπουργέ μου, μην ανησυχείς
    όλοι αριστερές καταβολές με .. καπιταλιστικά γούστα έχουμε πια.:)

  7. ολοι ησαστε μεσα στο θεμα.
    Mpntresor,δεν ξερω τι να λανω με σενα,γιατ ολα αυτα γινανε στην πολη σου.
    Braidad.το μεταλλιο μου τοδινε ενας εκπροσωπος του Καντιωτη,και για αυτο αντεδρασα.
    Αλλα η πλακα ειναι,οτι 15 χρονια μετα,δουλευα σε μια εταιρεια με jean,και μια ποσοτητα 500 τεμ.με ενα μκροελαττωμα,τα εδωσα ΕΓΩ σε ιδρυμα του Καντιωτη.

  8. Να με αναλάβεις υπουργέ μου και να μου μάθεις ιστορία… θα γίνω εξαίρετη μαθήτρια… απλά θα σε τρελάνω στις ερωτήσεις. 🙂
    Τα φιλολογικά και την έκθεση ιδεών την έχει ήδη αναλάβει η Λίτσα, χωρίς να το ξέρει όμως.
    Τους υπόλοιπους καθηγητές μου θα τους αναφέρω και θα τους ευχαριστήσω όταν πάρω το πρώτο μου Νόμπελ!

  9. τώρα εγώ θα κάνω λίγο το δικηγόρο του Διαβόλου-αλλά ας δούμε και την άλλη μεριά-.Οι άνθρωπο εκεί ταλαιπωρήθηκαν πολύ στον Εμφύλιο-πολλά παιδιά στάλθηκαν στο Παραπέτασμα χωρίς τη θέλησή τους,κλπ κλπ.Φυσικά τέτοια συμπεριφορά είναι κατακριτέα,αλλά ας δούμε και πως το βλέπουν κι εκείνοι-εμείς Εμφύλιο δε ζήσαμε και ήταν η πιο μάυρη και σκοτεινή περίοδος της Ελληνικής Ιστορίας.Φυσικό είναι να τους έχουν μείνει σύνδρομα.

  10. τη συγκεκριμένη ιστορία δεν την θυμάμαι το ομολογώ (οκ εδώ έχω τη δικαιολογία του «ήμουν βρέφος τότε»). Μπορώ να αναφέρω κάποια πραγματάκια απλά που μου έκαναν εντύπωση πολλά χρόνια αργότερα.
    ——
    Φλώρινα, Πρέσπες, Άγιος Αχίλειος, Πρέσπεια κάπου κοντά στο 2000… Ναι μιλάω για το φεστιβάλ που διοργανώνεται εκεί, συναυλία Θεοδωράκη συγκεκριμένα. Τότε έμενα προσωρινά σε κάποιο χωριό της Φλώρινας οπότε με μερικούς φίλους από Θεσσαλονίκη και κάποιους ντόπιους πήγαμε στη συναυλία. Συζητάμε για το «Άξιον» εστί και το «ένα το χελιδόνι», όταν ο ένας ντόπιος συνομήλικος φίλος μας είπε πως πρώτη φορά στη ζωή του το άκουγε…
    ——
    2001, Διαδρομή Φλώρινα-Καστοριά ανάμεσα απο δασικούς δρόμους και το Ε4. Κι εκεί που η φίλη μου οδηγούσε αμέριμνα και χαζεύαμε το μαγευτικό τοπίο, φτάνουμε στο χωριό Βίτσι. Το προσπερνάμε και συνεχίζουμε το δρόμο για Καστοριά που πλέον είναι άσφαλτος. Το πρώτο σοκ είναι που σε ξαφνιάζει… μετά το συνηθίζεις σιγά-σιγά… Σε όλη τη διαδρομή και ανά λίγα μόλις χιλιόμετρα βλέπεις ζωγραφισμένο σε όλο το πλάτος του δρόμου το σήμα του τέως με συνθήματα όπως «ζήτω ο Βασιλιάς», «ζήτω ο στρατός» κλπ. Αργότερα έμαθα πως κάθε Αύγουστο γίνεται κάποια εκδήλωση στο Βίτσι και ζωγραφίζουν όλη τη διαδρομή (έχω κρατήσει και φωτογραφίες από το δρόμο, τόση εντύπωση μου έκανε, ίσως της ανεβάσω στο blog μου κάποια στιγμή).
    ————–
    Παρ’όλα αυτά όμως… ο νομός της Φλώρινας είναι ο τόπος που λατρεύω χωρίς να με ενώνουν δεσμοί αίματος με την περιοχή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s