Μισή ώρα από την Νάπολη,η αρχαία αυτή πόλη που καταστράφηκε ολοσχερώς από την έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μΧ. Για αιώνες ήταν χαμένη,ώσπου τυχαία ανακάλυψαν ένα μέρος της το 1592. Πρώτοκτίστηκε από Έλληνες που κατοικούσαν στην Νάπολη. Στην συνέχεια κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους και αποτέλεσε ένα τέλειο μέρος διακοπών,μια και είχε καλό κλίμα. Σήμερα η αρχαία αυτή πόλη σε εκπλήσσει γιατί είναι καλοδιατηρημένη και περπατάς στους δρόμους της,δίπλα από τους ναούς ,την αγορά,τα σπίτια. Απίστευτη εμπειρία η αίσθηση 20 αιώνες μετά να αγγίζεις την ζωή τους. Tips Παίρνουμε από τον κεντρικό σταθμό Piazza Garibaldi,μόνο το τραίνο (Circumvesuviana).4,5 Ε μετ επιστροφής. Μετά από μισή ώρα περίπου,κατεβαίνουνε στην στάση Pompeii.20 στάσεις περίπου. Μόλις φτάσετε εκεί, μην δίνετε καθόλου σημασία σε όλους όσους είναι απ έξω από τον σταθμό και σας λένε να αγοράσετε εισιτήρια από αυτούς. Ακόμα και λεωφορείο θα σας πούνε να πάρετε για να σας πάνε. Αγνοήστε τους. Η είσοδος είναι στα 20 μέτρα αριστερά. Μπείτε από την Porta Marina και βγείτε πάλι από εκεί για να μην μπερδευτείτε. Θα χρειαστείτε 2-3 ώρες για να δείτε την Πομπηία.
Μια τρελή πόλη.Ιδρύθηκε τον 8 πΧ αιώνα από Έλληνες προερχόμενους από την Κύμη Ευβοίας. Αρχικά ονομάστηκε Παρθενόπη (από το όνομα της Σειρήνας) στην συνέχεια τον 5 αιώνα μετεγκαταστάθηκαν και έτσι πήρε το όνομα Νέα Πόλης. Αν γνωρίζετε τον Ιταλικό βορά,ξεχάστε τον. Εδώ επικρατεί η Μεσόγειος. Στενοί δρόμοι,σπίτια με μπαλκόνια,δυνατές φωνές και κορναρίσματα. Οι λεπτού τύπου βόρειες συμπεριφορές εδώ δεν περνάνε. Σίγουρα οι Έλληνες θα βρουν πολλά κοινά με τους ντόπιους κατοίκους. Πολλές εκκλησίες,πλατείες,γεμίζουν την πόλη και τις δίνουνε έναν ξεχωριστό χαρακτήρα. Βασικό κομμάτι της πόλης η Ισπανική περιοχή,όπου θεωρείτε από τις πιο πυκνοκατοικημένες της Ευρώπης. Εδώ πρωτοεμφανίστηκε και η μαφία.
Tips.από το αεροδρόμιο παίρνετε το λεωφορείο,που σας κατεβάζει στις 2 βασικές αρτηρίες της πόλης. Τον σιδηροδρομικό σταθμό και το λιμάνι. Συνεχίζετε με το μετρό. Αποφύγετε το taxi,είναι πανάκριβο και θα σας κατακλεψουν. Για φαγητό ,αποκλειστικά σχεδόν πίτσα,μια και εδώ θεωρείτε οτι γεννήθηκε. Δεύτερη επιλογή τα ζυμαρικά και τα ψάρια.(μόνο αν γνωρίζετε) Η αγορά είναι γεμάτη από μαϊμούδες και φτηνά προϊόντα. Τα καλοφτιαγμένα καταστήματα του Μιλάνου,δεν υπάρχουν εδώ. Οι γυναίκες με τα κλασικά μεσογειακά μάτια,αλλά με γεμάτη περιφέρεια Δεν έχουν την φινέτσα των Βόρειων Ιταλιδων. Οι άντρες σκληροί,με το γνωστό πολύχρωμο Ιταλικό γούστο.
Ξέρουμε από την ιστορία ότι το 1814 οι έμποροι Νικόλαος Σκουφάς, Εμμανουήλ Ξάνθος και Αθανάσιο Τσακάλωφ ίδρυσαν την Φιλική εταιρεία στην Οδησσό, με σκοπό την οργάνωση επανάστασης κατά της Οθωμανικής αυτοκρατορίας στα Ελληνικά εδάφη. Το κτίριο ανήκε στον έμπορο σιτηρών Γρηγόρη Μαρασλή,πατέρα του μετέπειτα δημάρχου και ευεργέτη της πόλης,Γρ.Μαρασλή. Το 1993 αποπερατώθηκε η αναστήλωση του με χορηγό τον Εμπορικό Σύλλογο του Πειραιά και παραχωρήθηκε στο Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού.
όλο και κάποια ταινία θα έχετε δει στον σινεμά με κάστρα και ιππότες. Μόλις φτάσετε στο Εδιμβούργο,όλες αυτές οι σκηνές θα σας έρθουν μπροστά σας. Η Αθήνα του Βορρά,όπως την αποκαλούν καμιά φορά,προσπάθησε στις αρχές του 19 αιώνα,να φτιάξουν κάποια κτήρια που να θυμίζουν τον Παρθενώνα. Συναντάμε πάντως αρκετά κτήρια με κολόνες,δωρικού ρυθμού,που θυμίζουν αρχαία Αθήνα. Το μαύρο γκρι,είναι το χρώμα της πόλης ,όσο και του ουρανού. Η παλιά πόλη,έχει διατηρήσει στο ακέραιο όλα τα παλιά κτήρια και οι Γιαπωνέζοι δεν χορταινουν να βγάζουν φωτογραφίες. Η νέα πόλη ,καλοσχεδιασμένη διατηρεί και αυτή την ομορφιά αλλά και το αριστοκρατικό της ύφος. Το κάστρο ακρόπολη,σκεπάζει την πόλη. Προσέξτε μην επισκεφτείτε την πόλη την μέρα των Χριστουγέννων,γιατί είναι τα πάντα κλειστά. Θα μείνετε νηστικοί αλλά και διψασμένοι. Αν σας αρέσει γενικά η Μεγάλη Βρετανία,θα σας αρέσει και το Εδιμβούργο, Αν είστε οπαδοί της Ιταλίας της αναγέννησης,καλύτερα μην πλησιάσετε. Οι Σκωτσεζες? Με ωραία ψηλά πόδια,λαϊκές και πρόστυχες!
Βρέθηκα την περασμένη βδομάδα στην Αλβανία.Έκατσα μια μέρα στα Τίρανα και άλλες 5 μέρες στο Pogradec,το οποίο βρίσκεται στην περιοχή της λίμνης Οχριδας και θεωρείται τουριστική περιοχή. Το καλοκαίρι μαζεύει Ιταλούς και Έλληνες τουρίστες. Φυσικά μέσα σε μια βδομάδα δεν μπορείς να σχηματίσεις μια ολοκληρωμένη άποψη,έτσι τονίζω από την αρχή ότι εκφράζω αυτά που μπόρεσα να καταλάβω στην ολιγοήμερη διαμονή μου. Ποτέ μου δεν φόρεσα το στερεότυπο κοστούμι της καταδίκης συλλήβδην όλων των Αλβανών. .Φτάνω με ένα ελικοφόρο αεροπλάνο της Ολυμπιακής στο νέο,μικρο και ωραίο αεροδρόμιο των Τιράνων.Στην έξοδο του υπάρχει ένα μεγάλο άγαλμα της μητέρας Τερεζας ,το όνομα της οποίας έχει πάρει και το αεροδρόμιο. Μάλλον ο ταξιτζής που με 20Ε θα σας οδηγήσει στο κέντρο της πόλης θα μιλάει Ελληνικά. Τα Τίρανα δεν μου άρεσαν καθόλου,ίσως γιατί και δεν ήξερα που θα τα κατατάξω.Σε μια σύγχρονη Ευρωπαϊκή πόλη ή σε μια Ασιατική πρωτεύουσα,με πολλά στοιχεία φολκλόρ, Νομίζω ότι είναι μια άγρια πόλη με ένα διαφορετικό πλήθος να βαδίζει στους δρόμους της. Συνήθως είναι κακοφτιαγμένοι και βρόμικοι και το βράδυ φυσικά σκοτεινοί. Η πόλη μπερδεύει το σήμερα με το χθες,την φτώχεια με το πλούτο,την βρωμιά με τον νεοπλουτισμό. Αλήθεια πόσο κοντά ήμαστε με τα σημερινά Τίρανα.? Νομίζω ότι η Αλβανία σήμερα είναι κάτι σαν την Ελλάδα του 1955,με τα πρώτα λεφτά των μεταναστών να έχουν φτάσει στην χώρα και να προσπαθούν να κάνουν νέες δουλειές και να παλλινοστησουν. Δεν ξέρω αν θα ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο με εμάς,αλλά η διαδρομή τους έχει πολλά αρνητικά κοινά. Αναρχία,χάος,καθόλου υποδομές,μπαξίσι. Ανάγνωση του υπολοίπου…
Η πρωτεύουσα της Ουκρανίας δεν σου δίνεται απλόχερα με το που θα επισκεφτείς την πόλη.Κρατά καλά τα μυστικά της και στα μεταδίδει όσο βλέπει να θέλεις να την γνωρίσεις πιο βαθιά.Ωραία επιβλητικά κτίρια δείχνουν τον χαρακτήρα της πόλης ,όπου ο θρύλος θέλει ότι την ίδρυσαν 3 Σλάβοι αδελφοί πάνω σε 3 λόφους και το όνομα της το οφείλει στο όνομα του μεγαλύτερου. Αυτή την περίοδο γίνονται παντού πολλά έργα μια και θα φιλοξενήσουν το Euro 2012. Το 988 ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό και από εδώ εξαπλώθηκε σε όλη την μεγάλη Ρωσία.Από τότε χαρακτηρίζετε σαν θρησκευτικό κέντρο και τον 12 αιώνα λειτουργούσαν 400 εκκλησίες που πολλές από αυτές καταστράφηκαν στην επιδρομή των Μογγόλων. Σήμερα πολλές εκκλησίες και μοναστήρια διατηρούνται και δέχονται πολλούς επισκέπτες.
Στο συγκρότημα του Εθνικού Μουσείου στο Κίεβο για τον Great Patriotic War (έτσι ονομάζουν οι Ρώσοι τον 2 παγκόσμιο πόλεμο),υπάρχει το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Πατρίδας για να θυμίζει τις μάχες του Κόκκινου στρατού εναντίον των Ναζί. Έχει ύψος 102 μέτρα και ζυγίζει 450 τόννους.Εγκαινιάστηκε στις 9 Μαΐου (victory day για τους Ρώσους) το 1981 από τον Leonid Brezhnev.
Ήταν ένα όνειρο μου να επισκεφτώ την συγκεκριμένη περιοχή. Όταν πρώτο είδα την ταινία του Eisenstein,συγκινήθηκα με αυτό το υπέροχο έργο του βωβού κινηματογράφου. Σήμερα οι νεαροί Ουκρανοί μάλλον δεν έχουν καν ακούσει για την ταινία και μάλλον ούτε θα ξέρουν για το αίμα που χύθηκε στα σκαλιά απο το στρατό του τσάρου. Αντίθετα θα είναι ενημερωμένοι για το Κατυν και στις εκκλησίες υπάρχουν μηνύματα για την περίοδο 1932-33 για τον μεγάλο λιμό που πλέον αποδίδεται ως γενοκτονία του Στάλιν απέναντι στους Ουκρανους.
Οι σκάλες της Οδησσού,αποτελούν το πιο ιστορικό σύμβολο της πόλης. Ξεκινούν από την παλιά πόλη και το δενδρόφυτο πεζόδρομο Πριμόρσκι Μπουλβάρ (Prymorsky Bulvar) – όπου διάσημοι επισκέπτες και κάτοικοι της Οδησσού, όπως ο Πούσκιν, ο Γκόγκολ και ο Τσέχωφ, απολάμβαναν τον περίπατό τους – και κατηφορίζανε τη λοφοπλαγιά, καταλήγοντας στην προκυμαία και το λιμάνι της Οδησσού. Κατασκευάστηκαν το 1825 από τους αρχιτέκτονες F. K. Boffo και Avraam Ivanovitch Melnikov απο την Αγία Πετρούπολη. Αρχικά ονομάστηκαν Σκάλες Πριμόρσκι το 1955 όμως μετονομάστηκαν σε Σκάλες Ποτέμκιν,για τον εορτασμό της 50ης επετείου από την εξέγερση του Θωρηκτού Ποτέμκιν. Αποτελούνται από 192 σκαλιά και 10 πλατύσκαλα.Ειναι 142 μέτρα. Το θρυλικό θωρηκτό του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας Ποτέμκιν Ταβριτσέσκυ (Potemkin Tavrichesky) ήταν αγκυροβολημένο έξω από την Οδησσό, όταν το πλήρωμά του στασίασε κατά την πρώτη αποτυχημένη επανάσταση του 1905 εναντίον του τσαρικού καθεστώτος, με αφορμή τις περιορισμένες μερίδες φαγητού και τα σάπια τρόφιμα. Οι ναύτες καταλαμβάνουν το σκάφος, πετούν στη θάλασσα τους αξιωματικούς και κατευθύνονται στην Οδησσό. Στις 14 Ιουνίου 1905 υψώνουν κόκκινη σημαία και ξεσηκώνουν το λαό σε εξέγερση εναντίον του Τσάρου.
Οι κάτοικοι της Οδησσού κατέβηκαν τρέχοντας τα σκαλοπάτια για να υποστηρίξουν τους ναύτες, αλλά πυροβολούνται ανελέητα από τους Κοζάκους και την τσαρική αστυνομία. Η εξέγερση καταπνίγεται στο αίμα και τα σκαλιά της Οδησσού βάφονται κόκκινα.
Τα 192 σκαλοπάτια της Οδησσού έγιναν διάσημα από το Ρώσο σκηνοθέτη Σεργκέι Αϊζενστάιν (Sergey Eisenstein, 1898 – 1948), ο οποίος γύρισε σ’ αυτά τις σκηνές της σφαγής για το ιστορικό έπος του «Θωρηκτό Ποτέμκιν» (1925). Θέμα της ασπρόμαυρης επικής ταινίας του βωβού κινηματογράφου αποτελεί η ναυτική ανταρσία που ξέσπασε στο πολεμικό πλοίο του ρωσικού στόλου Ποτέμκιν τον Ιούνιο του 1905.
Η ταινία του Αϊζεστάιν θεωρήθηκε στις χώρες της Ευρώπης ιδιαίτερα προκλητική και απαγορεύτηκε. Με την απειλή της γενικής απεργίας του 1926 στην Αγγλία, ένα χρόνο μετά την ταινία του Ρώσου σκηνοθέτη, οι βρετανικές αρχές αποφάσισαν να μην εξωθήσουν τους εργάτες σε εξέγερση και απαγόρευσαν την προβολή της ταινίας. Μέχρι το 1954, το «Θωρηκτό Ποτέμκιν» δεν είχε προβληθεί στην Αγγλία και την Ευρώπη.
Τις πληροφορίες για το κείμενο της άντλησα από εδώ και οι φωτογραφίες είναι δικές μου.
Μια πανέμορφη Ελληνοορθόδοξη εκκλησία στο κέντρο της Οδησσού του 1795,δημιούργημα του κορυφαίου Ιταλού Αρχιτέκτονα Franz Frapolli,που δημιούργησε υπέροχα κτίρια στην Οδησσό. Λειτούργησε το 1808.Στην εκκλησία υπάρχει το σκήνωμα (νομίζω)του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε. Η εκκλησία στοίχισε περίπου 4500 ρούβλια τα μισά από τα οποία δόθηκαν από την Ρώσικη κυβέρνηση και τα υπόλοιπα από την Ελληνική κοινότητα των 750 ατόμων(περιπου). Παρακολούθησα την λειτουργία του 15Αυγουστου 2011,με μέλη της Ελληνικής Κοινότητας και την παρουσία του Έλληνα προξένου,ο οποίος μου έκανε πολύ καλή εντύπωση.
Ehekarussell (Marriage Carousel).was erected in 1984, immediately in front of the White Tower. The work, created by Jürgen Weber, refers to the poem "Bitter-sweet Married Life" by Hans Sachs
Δεν χρειάζεται και πολύ χρόνο για να σε κερδίσει αυτή η πόλη,αφού από την διαδρομή ακόμη προς το κέντρο από το αεροδρόμιο σου δείχνει τον χαρακτήρα της.Μεγάλοι πανέμορφοι δρόμοι με πάρκα και ωραία σπίτια σε συνοδεύουν.Μετά τον μεγάλο σεισμό του 1755 (καταστράφηκε το 85% της πόλης,30000 νεκροί) η πόλη ξαναχτίστηκε και καταφέρνει μέχρι σήμερα να δείχνει σύγχρονη. Η αρχιτεκτονική των εκκλησιών τους και των δημοσίων Κτιρίων σου θυμίζουν εικόνες που έχεις δει παντού στην υφήλιο. Κάτι τέτοιο συμβαίνει μια και η Πορτογαλία είχε παντού αποικίες μια και είχε μεγάλους θαλασσοπόρους.(Fernão de Magalhães, Vasco da Gama ). Βραζιλία,Ινδία,Αγκόλα είναι μερικές από τις κτήσεις τους. Η πόλη τα πρωινά κινείται γύρω από την πλατεία Rossio,στα πολλά και ωραία υπαίθρια καφέ που έχει.Ο κόσμος πολύχρωμος μια και υπάρχουν και πολλοί από τις αποικίες στην Αφρική.Το βράδυ αλλάζει το σκηνικό και η ζωή μεταφέρεται στα μπαράκια της Βairro alto (άνω πόλη),όπου είναι στον ένα από τους 7 λόφους της πόλης.Λίγο έξω από την πόλη είναι μια πανέμορφη περιοχή όπου εκεί είναι το Jeronimos Monastery,το Belem Tower και το Monument to the Discoveries. Mπορειται να πάτε με το κόκκινο λεωφορείο που κάνει το city-sightseeing ,όπου μπορείς να ακούσεις και στα Ελληνικά την περιγραφή. Το fado είναι η παραδοσιακή τους μουσική,αλλά…. Στο ταξίδι αυτό είχα και την τύχη να συναντήσω 2 bloggers,που ενώ τους διαβάζω για χρόνια δεν είχε τύχει να τους γνωρίσω .Aναφέρομαι στον sourotiri και στην Λινα,όπου είναι πολύ super άτομα.Παρ όλο που είναι μόνο 27 χρονών,έχουν την κουλτούρα του ταξιδιώτη και συναναστρεφόμενος μαζί τους έχεις να πάρεις πολλά. Άφησα για τελευταίο την γλώσσα τους που είναι ( τι λέξη να βάλω εδώ?) ας αφήσω ένα κενό πάνω σε αυτό το θέμα,όπως το έκανα και για το fado.
Marques de Pombal.(ανοικοδόμησε την πόλη μετα τον σεισμο του 1755)
Τι να πω για αυτή την πόλη.Φαίνεται καθαρά ότι εμείς της έχουμε μεταδώσει τον πολιτισμό.Αφού φαντάσου δεν κρατήσαμε κάτι για τον εαυτό μας.
Ήρθε μετά και η αντιπαροχή και τα γκρεμίσαμε όλα.
Η Ρώμη είναι η πόλη που θα την ερωτευτεις.Αμέσως. Για πολλούς λόγους.Για τις πλατείες της,τα συντριβάνια της,την έκπληξη που σε περιμένει σε κάθε γωνία.
Η επίσκεψη μου τις μέρες των Χριστουγέννων στην πρωτεύουσα της Ευρώπης(όπως κάποιοι την αποκαλούν,λόγω του ότι εδώ είναι η έδρα της Ευρωπαϊκής επιτροπής αλλά και έδρα του (μισητού?) ΝΑΤΟ),υπήρξε μια ευχάριστη έκπληξη.Δεν είχα καθόλου σε εκτίμηση την πόλη αυτή και όλα αυτά με τους Φλαμανδούς και τους γαλλόφωνους με άφηνε εντελώς αδιάφορο. Με το που έφτασα όμως στο αεροδρόμιο κατάλαβα ότι είναι μια ενδιαφέρουσα πόλη. Μια πόλη που είναι γεμάτη από βάφλες ,σοκολάτες και πατάτες τηγανητές με μαγιονέζα. Απίστευτα μαγαζιά με υπέροχες σοκολάτες,πανέμορφες και προκλητικές βιτρίνες όπου τις φτιαχνουν μπροστά σου .Μαγαζιά που πουλάνε πατάτες με μαγιονέζα που είναι το δικό τους εθνικό πρόχειρο φαγητό. Πανέμορφα κτήρια στην παλιά πόλη,με κεντρικό τους σημείο την Grand place.Τις μέρες των γιορτών τα κτίρια “ζωντανεύουν”μόλις πέσει το σούρουπο με το ήχος και φως. Η “νέα πόλη είναι με ωραία αρχιτεκτονικά, μεγάλα συνήθως γυάλινα κτήρια. Στο κέντρο της Ευρώπης συναντάς άτομα από ολη την γη.Τα τουριστικά μαγαζιά τα έχουν κυρίως Άραβες,ενω στα taxi συναντάς ακόμα και Ιρανούς.Είναι μια ευχάριστη πολύχρωμη κοινότητα όλη η πόλη,η οποία όμως είναι πανάκριβη.Πραγματικά πανάκριβη τουλάχιστον για τους τουρίστες για αυτά που θα χρειαστούν και θα χρησιμοποιήσουν στην διάρκεια των διακοπών τους. Τα ξενοδοχεία ευτυχώς είναι καλά και σε λογικότατες τιμές συγκριτικά με άλλες πόλεις. Πάμε τώρα να δούμε φωτογραφίες της.
Ξεκιναμε με τα τραινα τους που ειναι διπλά και συχρονα.Στον κεντρικο σταθμο καθε ενα λεπτο αναχωρουσε και καποιο προς την υπολοιπη Ευρωπη
Το Liverpool είναι μια ήσυχη αλλά με πολιτισμό πόλη με πολύ ωραία αρχιτεκτονικά κτίρια. Είναι η πατρίδα των Beatles και θα συναντήσουμε αρκετά σημεία στην πόλη που να μας το θυμίζουν αυτό. Το κέντρο είναι πεζόδρομος με ωραία και μεγάλα καταστήματα. Πολύ ωραία περιοχή και με ξεχωριστή κουλτούρα και χαρακτήρα είναι η αποβάθρα Albert Dock όπου και είναι αυτή την στιγμή η μεγαλύτερη τουριστική ατραξιόν της πόλης.
Η πρωτεύουσα της Λετονίας έχει μακράν (αλλά πολύ μακράν)τις ωραιότερες γυναίκες της Ευρώπης.
Είναι η πόλη που κάθε ξένος άντρας παραμιλα στον δρόμο.Όταν το έπαθα την πρώτη φορά που επισκέφτηκα την πανέμορφη αυτή χώρα,θεώρησα ότι είναι τυχαίο.Πολλά χρόνια αργότερα έβλεπα και άλλους πρώτο επισκεπτόμενους την χώρα να έχουν τα ίδια συμπτώματα.Όσες φορές και αν επισκέφτηκα την Riga,δεν κατάφερα να ιαθώ.
Είναι όμως μια γλυκιά αρρώστια,που την κολλάς άμα επισκεφτείς την χώρα.
Θεωρώ ότι κανείς δεν την έχει γλυτώσει.
Πάρτε μια πρώτη γεύση,
Δεν ξέρω πως να το περιγράψω,αλλά το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση στα ταξίδια μου στην Ευρώπη,ήταν τα ποτάμια τους.Συνήθως από εκεί οι πόλεις παίρναν την ομορφιά τους αλλά και το χρώμα τους.Άλλαζαν όλο το ξηρό σκηνικό και τα ποτάμια δίναν πίσω στην πόλη τον ήχο τους.Υστερούσαν σε αυτό απέναντι στην θάλασσα,αλλά είχαν την χάρη να μπλέκονται με την πόλη.Να την κόβουν και να την συνθέτουν σε περίεργα σχήματα.
Το Ερμιτάζ αποτελεί το μεγαλύτερο και ένα από τα παλαιότερα μουσεία στον κόσμο, καθώς και ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της Αγίας Πετρούπολης. Φιλοξενείται σε ένα συγκρότημα έξι κτιρίων, τα παλαιά Χειμερινά Ανάκτορα, στις όχθες του ποταμού Νέβα.
Το Ερμιτάζ ιδρύθηκε ουσιαστικά από την Μεγάλη Αικατερίνη στα 1764.
Ο συνολικός αριθμός των έργων που ανήκουν στις συλλογές του Ερμιτάζ ξεπερνούν τα 3.000.000.
Οι γέφυρες είναι μοναδικά αρχιτεκτονικά αριστουργήματα.Η ωραιότερη γέφυρα που έχω δει είναι η Γέφυρα του Καρόλου στην Πράγα.Αλλά,δεν μπορώ να μην αναφέρω τις γέφυρες στην Βουδαπέστη ή στην Βενετία η ακόμα και στην Αγία Πετρούπολη.Άμα αρχίσω να λέω θα πρέπει να πω και για άλλες τόσες.Οπότε ας τις δούμε.
λέω σήμερα να σας μπερδέψω.Σας δείχνω 2 παρεμφερή μέρη.Μόνο που το ένα βρίσκεται στο Paris και το άλλο στο Ho Chi Minh City στο Vietnam.
Είναι δύσκολο ( νομίζω) να καταλάβετε ποιο βρίσκεται που,αλλά για αυτό θα σας τσιγκλισει το post αυτό.
ε,τώρα μια και είμαστε στα μέσα του Καλοκαιριού,και πολλοί από εσάς είναι ήδη διακοπές και οι υπόλοιποι είμαστε καθ οδόν,θα σας δείχνω κάποια θέματα από τα ταξίδια μου που δεν είναι σε πρώτο πλάνο.
Διάφορα “κρυφά θέματα”που όμως θα έρθουν στην πρώτη σελίδα.
Πάντα πίσω από την βιτρίνα,υπάρχει και το μικρο παραθυράκι που συνήθως είναι κλειστό. Θα ξεκινήσουμε από τα taxi του Cairo.Τα απόλαυσα από το πρώτο λεπτό που πάτησα στην χώρα.
Ήταν όλα πολύ παλιά,συνήθως δεν άνοιγαν οι πόρτες και σίγουρα δεν παίρναν με την πρώτη μπρος.
Εξαιτίας αυτής της κατάστασης δεν έφτασα ποτέ στην Αλεξάνδρεια,γιατί ήταν αδύνατο να πραγματοποιήσεις ταξίδι με κάποια από αυτά.
Μπορεί όλοι οι δυτικοί να νευριαζαν και να έβριζαν.
Εγώ το απολάμβανα και γελούσα,γιατί πάντα στο Cairo,έβλεπα την Ελλάδα της Ανατολής.
Η Οδησσός είναι από τις πιο όμορφες πόλεις.Αναπτύχθηκε στις αρχές του 19 αιώνα και υπάρχει πολύ έντονα ο Ελληνικός πολιτισμός.
Το 1814 ιδρύθηκε η φιλική εταιρεία.Από το 1878 έως το 1895 διατέλεσε κυβερνήτης της Οδησσού ο Γρηγόριος Μαρασλής, γόνος ενός ευκατάστατου εμπόρου της πόλης, που είχε συμμετάσχει στην ίδρυση της Φιλική Εταιρείας. Ο Μαρασλής χρηματοδότησε με τμήμα της προσωπικής του περιουσίας μεγάλο αριθμό δημοσίων κτισμάτων στην Οδησσό.
Η πόλη έχει πανέμορφα δημόσια κτίρια,και ρυμοτομία.
Χαρακτηριστικό της πόλης είναι τα σκαλοπάτια της,που ενώνουν την ακτή με την πόλη.
Είναι 194 σκαλοπάτια και 10 πλατύσκαλα.
Το 1925 εκεί γυρίστηκε η ξακουστή πλέον σκηνή από την ταινία ‘Το θωρηκτό Ποτέμκιν” του Sergei Einsenstein.
Η Sandra ταξίδεψε στο Peru.Οταν είδα τις φωτογραφίες της τρελάθηκα.
Ειναι μαγικές.
Δεν εχω ταξιδέψει στην Λ.Αμερική γιατι ποτέ δεν με κέρδισε.
Ουτε οι κατοικοι της.
Θεωρω ομως οτι πρεπει να την ψαξω και άλλο.
H neoteri proteousa tis Europis.Me pli8ismo giro stis 450.000.Stin arxi se apogoiteuei kai psaxneis ena meso na figeis oso dinaton pio grigora.Eikones egkataleipsis,pantou.Sta ktiria,stous dromous,sta magazia.Les mpa,o xronos stamatise me to diazigio apo tin Tsexia.Alla prepei na kaneis ligo ipomoni.Na ftaseis sto istoriko kentro tis polis.Kai tote allazeis grigora apopsi,kai koitas na deis poso xrono exeis stin dia8esi sou.Panemorfi,mageutiki.Se kapoia stigmi sou 8imizei ligo tin adelfi tis tin Praga,alla xoris pote na tin ftasei.Ypai8ria kafe,estiatoria gemata apo kosmo,dinoun enan allo xaraktira se auti tin poli.Eipa kai ego na pao na fao se topiko magazi,alla den pira to risko!!,molis eida ta piata tous.Efiga,sta grigora.Oi kopeles panemorfes,an kai ntimenes me anatoliko gousto.Akoma kai edo ta taxi tous,exoun GPS,kai mixanima me apodeixi.Kai to kiriotero den se kleboune.F8ini poli,se ola.H Vienni apexei molis 60 xiliometra,kai i Praga peripou 300.Auto pou mou ekane tin proti entiposi,einai oti i poli einai gemati gimnastiria.Pantou 8a deis,gum,,i gipeda podosfairou i podilasias.Den leo gia to prasino,einai perito.Tin poli tin diasxizei o Dounabis,alla den exei anaptix8ei parallila me to potami,kai mouxei kanei entiposi auto.Exei ena kastro ston lofo tis polis.Auta,gia simera.
>"ο εργάτης γνωρίζει εκατό λέξεις και το αφεντικό χίλιες, γι' αυτό είναι αφεντικό"Νταριο Φο
>Το σύμπαν έχει νόημα μόνο όταν έχουμε κάποιον να μοιραστούμε τα συναισθήματά μας -P.Coelho.
>Ζήσε μονάχα την στιγμή και άσε το μετά.-Μ.Ξυδούς.
>-Τι αυτοπεποίθηση αγόρασες σήμερα?
-Μια τσαντούλα Gucci!-Κατερίνα Σχοινά.
>Καμιά φορά το ναι δεν είναι αμαρτία και το όχι δεν είναι αρετή.Zouri
>«Η δηµοκρατία αρχίζει από την προσωπική µας ζωή»
>«Δεν έχω συμβουλές. Μόνο ερωτήματα»
K.Γαβράς.
>Στη ρουλέτα και στις γυναίκες σε ένα νούμερο ποντάρεις, δεν μπορείς να ποντάρεις σε όλα. Όπως ποντάρεις ένα νούμερο στη ρουλέτα κι η μπίλια πέφτει αλλού το ίδιο συμβαίνει και με τη γυναίκα.
Αντώνης Σουρούνης.
>Όταν ξεκινάς,να ξεκινάς για πολύ μακριά.
>Οι φίλες μου έψαχναν σύζυγο,εγώ ‘εψαχνα κάποιον για να χορεύει μαζί μου!
>Πρέπει να υπάρχει κάτι περισσότερο απο αυτό στην ζωή,αλλιως δεν αξιζει τον κόπο"
Σώτη Τριανταφύλλου.
>Η Ελλάδα ειναι ωραία ως σκηνικό,αλλά οχι ως παράσταση.
Γιάννης Τσαρούχης
>Και όταν αγαπας τον αλλον πολύ,παντα ο άλλος κοιταει αλλου.
Zouri
>στην κοιλαδα των αναποφασιστων,βρισκονται χιλιαδες σκελετοι ανθρωπων,που ένα βημα πριν την τελικη νικη ,καθησαν να περιμενουν.Και περιμενοντας τους βρηκε ο Θανατος.
Pablo Neruda
Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει.
Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο " ι " αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια, που μετατρέπουν ένα χασμουρητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.
Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.
Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.
Αργοπεθαίνει όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.
Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει.
Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.
Μετάφραση από Ιταλική δημοσίευση : Βασίλη Χατζηγιάννη
Πρόσφατα σχόλια