Πομπηία-Pompeii

Μισή ώρα από την Νάπολη,η αρχαία αυτή πόλη που καταστράφηκε ολοσχερώς από την έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μΧ.
Για αιώνες ήταν χαμένη,ώσπου τυχαία ανακάλυψαν ένα μέρος της το 1592.
Πρώτοκτίστηκε από Έλληνες που κατοικούσαν στην Νάπολη.
Στην συνέχεια κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους και αποτέλεσε ένα τέλειο μέρος διακοπών,μια και είχε καλό κλίμα.
Σήμερα η αρχαία αυτή πόλη σε εκπλήσσει γιατί είναι καλοδιατηρημένη και περπατάς στους δρόμους της,δίπλα από τους ναούς ,την αγορά,τα σπίτια.
Απίστευτη εμπειρία η αίσθηση 20 αιώνες μετά να αγγίζεις την ζωή τους.
Tips
Παίρνουμε από τον κεντρικό σταθμό Piazza Garibaldi,μόνο το τραίνο
(Circumvesuviana).4,5 Ε μετ επιστροφής.
Μετά από μισή ώρα περίπου,κατεβαίνουνε στην στάση Pompeii.20 στάσεις περίπου.
Μόλις φτάσετε εκεί,
μην δίνετε καθόλου σημασία σε όλους όσους είναι απ έξω από τον σταθμό και σας λένε να αγοράσετε εισιτήρια από αυτούς.
Ακόμα και λεωφορείο θα σας πούνε να πάρετε για να σας πάνε.
Αγνοήστε τους.
Η είσοδος είναι στα 20 μέτρα αριστερά.
Μπείτε από την Porta Marina και βγείτε πάλι από εκεί για να μην μπερδευτείτε.
Θα χρειαστείτε 2-3 ώρες για να δείτε την Πομπηία.

Νάπολη-Naples.

Μια τρελή πόλη.Ιδρύθηκε τον 8 πΧ αιώνα από Έλληνες προερχόμενους από την Κύμη Ευβοίας.
Αρχικά ονομάστηκε Παρθενόπη (από το όνομα της Σειρήνας) στην συνέχεια τον 5 αιώνα μετεγκαταστάθηκαν και έτσι πήρε το όνομα Νέα Πόλης.
Αν γνωρίζετε τον Ιταλικό βορά,ξεχάστε τον.
Εδώ επικρατεί η Μεσόγειος.
Στενοί δρόμοι,σπίτια με μπαλκόνια,δυνατές φωνές και κορναρίσματα.
Οι λεπτού τύπου βόρειες συμπεριφορές εδώ δεν περνάνε.
Σίγουρα οι Έλληνες θα βρουν πολλά κοινά με τους ντόπιους κατοίκους.
Πολλές εκκλησίες,πλατείες,γεμίζουν την πόλη και τις δίνουνε έναν ξεχωριστό χαρακτήρα.
Βασικό κομμάτι της πόλης η Ισπανική περιοχή,όπου θεωρείτε από τις πιο πυκνοκατοικημένες της Ευρώπης.
Εδώ πρωτοεμφανίστηκε και η μαφία.

Tips.από το αεροδρόμιο παίρνετε το λεωφορείο,που σας κατεβάζει στις 2 βασικές αρτηρίες της πόλης.
Τον σιδηροδρομικό σταθμό και το λιμάνι.
Συνεχίζετε με το μετρό.
Αποφύγετε το taxi,είναι πανάκριβο και θα σας κατακλεψουν.
Για φαγητό ,αποκλειστικά σχεδόν πίτσα,μια και εδώ θεωρείτε οτι γεννήθηκε.
Δεύτερη επιλογή τα ζυμαρικά και τα ψάρια.(μόνο αν γνωρίζετε)
Η αγορά είναι γεμάτη από μαϊμούδες και φτηνά προϊόντα.
Τα καλοφτιαγμένα καταστήματα του Μιλάνου,δεν υπάρχουν εδώ.
Οι γυναίκες με τα κλασικά μεσογειακά μάτια,αλλά με γεμάτη περιφέρεια
Δεν έχουν την φινέτσα των Βόρειων Ιταλιδων.
Οι άντρες σκληροί,με το γνωστό πολύχρωμο Ιταλικό γούστο.

San Francesco di Paola

Η μόδα στο Μιλάνο σήμερα.

Ε,νομίζω ότι πρέπει να σας ενημερώσω με το τι τρέχει με την μόδα στο Μιλάνο.
Κυρίως για τις sport ή casual εταιρείες.
Ξεκινάω από το πιο trendy brand αυτή την στιγμή στην γειτονική μας χώρα που είναι η εταιρεία Moncler.
Γίνεται χαμός με τα μπουφάν της και βλέπεις πάρα πολύ κόσμο να τα φοράει.
Σου κάνει αμέσως εντύπωση ότι φοριέται σε τόσο μεγάλο ποσοστό.
Η διαφημιστική τους καμπάνια είναι φοβερή,αν και δεν θα βρεις προϊόντα της εταιρείας σε πολλά σημεία.

Ακολουθεί η εταιρεία κυρίως με γυναικεία καστόρινα μποτάκια η UGG.
H οποία με τα χαρακτηριστικά σχήματα της έχει επιβάλει αυτή την φόρμα.

Προσωπικά περιμένω μεγάλες αλλαγές στο πολιτικό παπούτσι(αντρικό και γυναικείο)
Θα κυριαρχησουν νέα καλούπια που θα μας βγάζουν πολύ έξω από τα κλασσικά brown shoes,με κορδόνι ή χωρίς.
Μια και είμαστε σε αυτόν τον χώρο,να μιλήσουμε για την Hogan,η οποία για συνεχόμενες χρονιές κυριαρχεί στο παπούτσι.
Τα monobrand hogan shop,συνήθως είναι με ουρές.Δεν έχει βγει κάποιος να χτυπήσει αυτή την εταιρεία και τα σχέδια της βλέπω ότι βελτιώνονται.Κάποια κίνηση που πήγε να κάνει η Tods δεν μπόρεσε να την ανταγωνιστεί σοβαρά.

Σε ποιο χαμηλές τιμές (100-150 €) έχει κερδίσει με άνεση η Geox κυρίως σε βάρος της Camper,που νομίζω ότι έχει κουράσει.
Τελειώσαμε το παπούτσι?
Απλά να προσθέσω ότι στον αθλητικό τομέα η Adidas με την Nike,έχουν ξεφύγει πολύ.(πάρα πολύ).
Η Reebok με την καινούργια τεχνολογία easytone ,παίρνει χώρο στις βιτρίνες των καταστημάτων.

Στα αντρικά εσώρουχα νομίζω ότι έχει κουράσει ο calvin klein και έχει φορεθεί πολύ.
Στην Ιταλία τουλάχιστον οι Dolce Cabanna,παίρνουν κεφάλι γενικά.
Και στα ρούχα έχουν ανέβει πολύ και βλέπεις μια ζωντάνια στα μαγαζιά τους.
Αντίθετα πιστεύω ότι τα Armani jeans,κυρίως στο πάνω μέρος έχουν κουράσει πολύ τον άντρα.
Στο κατάστημα του στην Via Manzoni φαινόταν ότι δεν έχει την παλιά του αίγλη ακόμα και στους Ρώσους τουρίστες.
Μεγάλο opening έκανε η Abercrombie & Fitch στο Μιλάνο.
Νομίζω ότι είναι το 1ή 2 μαγαζί που ανοίγουν στην Ευρώπη.
Είχε μεγάλη ουρά για να μπεις μέσα όπου και εκει γινόταν ένας πανικός.
Είναι εντελώς άλλου ύφους μαγαζί που θυμίζει περισσότερο bar.
Χαμηλός φωτισμός,δυνατή μουσική και πωλήτριες που μόνο χόρευαν.
Τεράστια συλλογή κυρίως σε χρώματα.Πάρα πολύ στενά τα ρούχα τους,απευθύνεται το πολύ ως την ηλικία των 24 ετών.
Αγοράκια,κοριτσάκια με συγκεκριμένο ύφος ντυσίματος,γεμίζανε τα χέρια τους με ρούχα της Abercrombie.
Στην είσοδο του καταστήματος υπάρχει ένα γυμνό από την μέση και πάνω αγόρι,όπου τα κοριτσάκια βγαίναν φωτογραφία μαζί του.
Αυτό γίνεται σε όλα τα καταστήματα από ότι έμαθα.

Ουφ,νομίζω ότι θυμήθηκα όλα όσα είχα να σας πω.
Είναι προσωπικές μου απόψεις και μπορεί να πέφτω πολύ έξω.
Απλά σας μετέφερα αυτά που είδα.
Τα καταστήματα στο Μιλάνο ήταν ασφυκτικά γεμάτα.
Οι εκπτώσεις ήταν πραγματικές σε ποσοστό 30-50%.
Στο Rinascente(το καλύτερο πολυκατάστημα στο Μιλάνο,ακριβώς απέναντι από το Duomo) δεν χωρούσες με τίποτα να μπεις μεσα.

Και καποιες εικόνες απο το γιορτινό Μιλάνο

Rome

Το Μιλάνο χιονισμένο σήμερα .

Προχθες ο καιρος ηταν ενταξει .

απο χθες ομως χιονίζει .

εδω έπρεπε να γράφει Como,αλλα πήρα λάθος τρένο και βρέθηκα στην pavia .Πάλι καλά που το κατάλαβα σχετικά

νωρις ,μιας και το τρενο πήγαινε στο Νίς της Γαλλίας .Ετσι δεν εβγαλα φωτογραφίες απο το πανεμορφο Como,και το ωραιο σπιτι του Τ.Κλούνει .

Μη δω δέντρο,αμεσως τρέχω για φωτογραφία .

αλλα παντα εχω και μια δικαιολογία για να φανώ.

και εδω μια πολυ ωραια φωτογραφία .

Τι Κάνουν οι Μιλανέζοι σε αυτό το σημείο?

Το ψηφιδωτό αυτό βρίσκεται στο κέντρο του Μιλάνου.
Είναι στην Galleria Vittorio Emanuele .

Πηγαίνουν λοιπόν,και πατάνε με το πόδι τους,τα αχαμνά του ταύρου.
Κάνουν μέσα τους μια ευχή και κατόπιν
Κάνουν 3 περιστροφές γύρω από τον εαυτό τους.
Η ευχή τους θα πραγματοποιηθεί.
Έτσι λέει ο θρύλος.

Το Μιλάνο,χθές.

Milano.

Είχε καιρό να χιονίσει στο Μιλάνο. Κοντά στα 3 χρόνια.
Καθώς προσγειωνότανε το αεροπλάνο,έβλεπες ένα πέπλο,να έχει καλύψει τα πάντα. Oι φοβίες ότι δεν θα προσγειωθεί το αεροπλάνο,λόγω κακοκαιρίας,δεν επαληθευτήκανε.
Ο καλός Θεός ήτανε μαζί μου,και μας άφησε να ακουμπήσουμε απαλά τον διάδρομο. Χειροκρότημα ,δεν είχαμε. Σημάδι ότι μόνο Έλληνες ήμασταν στο αεροπλάνο.
Οι ξένοι και με τις καλύτερες προϋποθέσεις,αρχίζουνε τα παλαμάκια.
To Linate,με βολεύει γιατί σε 10 λεπτά,είσαι στο κέντρο της πόλης.
Άφησα βιαστικά τα πράγματα μου στο ξενοδοχείο,και έτρεξα να προλάβω μη χάσω λεπτό από τα ψώνια μου.
Το Μιλάνο είναι η πόλη,για καταναλωτικούς αρρώστους.
Η πόλη του καλού γούστου,η αφετηρία για την μόδα.
Τα πάντα θα ξεκινήσουνε από δω,και τον επόμενο μήνα,θα δεις να έχει εξαπλωθεί παντού στον κόσμο.
Ταύτιση της νεολαίας,στα χρώματα,στα σχέδια,στα φαρδιά παντελόνια,στην μουσική,στα όνειρα.
Χαίρεσαι να τους βλέπεις να περπατάνε ,να πειράζουνε τους γύρω τους,και να εύχονται αυτή η φάση να διαρκέσει πολύ.
Εγώ παρατηρητής της ζωής τους,έφερνα στον νου μου τα δικά μου νεανικά χρόνια. Χθες ημέρα των γενεθλίων μου,έχοντας πια κλείσει τα 43.
Και τον στίχο του Μαγιακοβσκη,πάντα οδηγό. “Εγώ δεν έχω ουδέ μια άσπρη τρίχα στην ψυχή μου κι ουδέ σταγόνα γεροντίστικης ευγένειας.
Τα μαγαζιά χθες στο Μιλάνο,λόγω των εορτών,ήτανε ανοιχτά μέχρι τις 9 το βράδυ.
Το χιόνι δεν κατάφερε να νικήσει,την ορμή του κόσμου,να κερδίσει την χαρά,παραπάνω από αυτή που του αναλογεί.
Όλοι οι δρόμοι γεμάτοι, από καλά προετοιμασμένους για την κακοκαιρία Ιταλούς. Εγώ αποτύπωνα εικόνες,ενθουσιασμένος που συμμετείχα στην γιορτή.
Δεν περπατούσα μόνο για το χθες,περπατούσα για όλα τα χρόνια που βρίσκομαι στην γη. Προσπαθούσα να βρω άτομα,για όλες τις ηλικίες που έχω ζήσει.
Να μπορέσω να θυμηθώ κάθε ηλικία μου ξεχωριστά. Να θυμηθώ, πάνω από όλα τις αγάπες που φύγανε, τους φίλους που πάντα δηλώνανε παρών,στα προσκλητήρια μου.
Περπατούσα για ώρες. Ρουφούσα τις βιτρίνες,άπλωνα τα χέρια μου να ακουμπήσω τις κούκλες. άγγιζα τα ρούχα τους.
Τα βήματα μου,φτάσανε στο μαγαζί του Armani.
Δοκίμασα όλα τα ρούχα,καθόμουνα στο καθρέφτη και τα χάζευα.
Πήγαινα πάνω κάτω σαν σε πασαρέλα.
Τα χέρια μου γεμίσανε από σακούλες,με δώρα για τον εαυτό μου.
Ακόμα και σοκολατακια έβγαλε με το μονόγραμμα του.
Πήρα 10 από αυτά,για τα κορίτσια στο γραφείο. Η συσκευασία ήτανε σαν να είχε μέσα ένα μεγάλο διαμάντι. Ψήλωνα. α,δεν έπρεπε να ξεχάσω τον Νίκο. Ήθελε την φανέλα της Milan,από την μπουτίκ της ομάδας.
Στη Duomo,δεν είχε μπουτίκ. Έβρισκες την φανέλα σε άλλα μαγαζιά. αλλά η επιθυμία του Νίκου,ήτανε ξεκάθαρη. Μόνο από την μπουτίκ. Η οποία βρισκότανε στην Porta Genova. Μακριά από εκεί που ήμουνα. Δεν έκανα πίσω όμως. Με ένα ταξί,βρέθηκα εκεί. Η χαρά του Νίκου,έγινε δικιά μου. Οπαδός της Livorno εγώ,είχα φουσκώσει από αυτά που έπαιρνα για τον Νίκο. Ητανε περασμένα μεσάνυχτα,όταν επέστρεψα στο ξενοδοχείο.
Προτού πέσω για ύπνο,έδωσα στον εαυτό μου την απάντηση στο ερώτημα που μου έκανε μια συνεπιβάτης δίπλα μου στο αεροπλάνο.
-Αν,έβλεπες το αεροπλάνο να πέφτει,ποια θα ήτανε η τελευταία σου κίνηση.
-να προλάβω να της τηλεφωνήσω, για να τις πω , πόσο πολύ την αγαπάω.

Venice

Σ ιγουρα ειναι μερος για να κανεις προταση γαμου.
Δεν προκειται να ξανασυναντήσεις τετοια ομορφια.
Δεν πιστευα στα ματια μου με αυτα που εβλεπα.
Ειχα σταματησει να σκεφτομαι,και προσπαθουσα να μεταφερθω νοητα στα χρονια του ρομαντισμου.
Να κανετε οπωσδηποτε μια βολτα με γονδολα.
Αυτη η εμπειρια δεν θα σας ξανατυχει.
Απο το αεροδρομιο παιρνεις ενα πλοιαρακι που σε παει σε διαφορες πλατειες της Βενετιας.
Ναχετε χρονο για να πατε παντου.
Κορυφαια η piaza san Marco.
Κοιτας για ωρα το ιδιο σημειο.
Θελεις να τηλεφωνησεις αμεσως σε ολους τους φιλους σου και να περιγραψεις οσο απιστευτα βλεπεις.
Περπατας τα σοκακια,και παντα τρελαινεσαι με αυτα που βλεπεις.
Θελεις να αγκαλιασεις το ταιρι σου,και να του απαγγελεις ποιηματα.
Θελεις να παρεις ενα πινελο και να αρχισεις να ζωγραφιζεις.
Να πατε και στα νησακια,να αγορασετε και την χαρακτηριστικη βενετσιανικη μασκα.
Λενε οτι καποτε στην Βενετια,ειχε πεσει μεγαλη συμφορα,και ο κοσμος ειχε παψει να χαμογελαει.
Για αυτο φορουσανε τις μασκες,για να κρυβουνε την θλιψη τους,και να δειχνουνε ολοι χαρουμενοι.
Γιαυτο αν προσεξετε καλυτερα τις μασκες θα δειτε οτι ειναι ταυτοχρονα και χαρουμενες και θλιμενες.