Σοκαριστηκα όταν βρέθηκα πριν λίγες μέρες στο Ναύπλιο και μπαίνοντας στο ασανσέρ του ξενοδοχείου είδα την παρακάτω ανακοίνωση.

Θεωρώ το Ναύπλιο την ωραιότερη πόλη στην Ελλάδα και ίσως την μοναδική που διατήρησε το χρώμα της σε κάποια σημεία.
Αλλά σήμερα στα πρόθυρα του 2010 να βλέπεις τέτοιες πινακίδες σε στεναχωρεί.
Είναι δυνατόν να μην μπορείς να πιεις από το δίκτυο της πόλης?

φυσικά είναι ότι είναι κουκλαρα.Και αφού είναι κουκλαρα πρέπει να ασχολείται με την κόκα και τις βίζιτες.
Και αντι να την βλέπουμε καθημερινά στα πάρτι την συναντάμε στους καταυλισμούς προσφύγων και να αγωνίζεται για αυτούς.
Και έτσι αντι να συντροφεύει κυρίους με χοντρά πορτοφόλια βρίσκεται δίπλα από τους κυνηγημένους.
Στην σημερινή μας κοινωνία της κυριαρχίας των μεσημεριανών εκπομπών και της ξανθιας βλακείας, επιτρέπεται αυτό?
Όχι βέβαια.
Διαβάζω πάντα με ενδιαφέρον το blog της και είμαι και “φίλος” της στο facebook.
Δεν έκρυψα από τον φιλο μου Ν.Ago όταν της είχε πάρει πριν μήνες συνέντευξη ,ότι η Αφροδίτη μ άρεσε πάρα μα πάρα πολύ σαν γυναίκα.
Όταν το 2001 ειχα δει τις φωτογραφίες της σαν Lara Croft,είχα χάσει την μιλιά μου για κανένα δεκαήμερο.
Ίσως έπρεπε τις φωτογραφίες αυτές να τις είχε δημοσιοποιήσει η ίδια στην σελίδα της στο facebook.
Μην ξεχνάμε ότι είναι ηθοποιός και οι φωτογραφήσεις είναι μέσα στα πλαίσια της δουλειάς της.
Σήμερα η δράση που έχει αναπτύξει για τους συνανθρώπους μας χωρίς χαρτιά είναι πολύ μεγάλη.
Κατόρθωσε να γίνει ειδική σύμβουλος για θέματα μεταναστών δίπλα από τον υφυπουργό Σ.Βουγια.( υπουργείο προστασίας του πολίτη).Μην ξεχνάτε την αφετηρία του Σ.Βουγια και ότι από τις πρώτες μέρες στο υπουργείο του πήγε στο κέντρο μεταναστών στην Παγανη Μυτιλήνης.
Το κατεστημένο που θέλει την χώρα μας με ανθρώπους χωρίς χαρτιά και χωρίς καμία μεταναστευτική πολιτική,θα αντιδράσουν στην διάθεση της νέας κυβέρνησης να βρει ανθρώπινες λύσεις για το μεγάλο αυτό θέμα.
Έτσι θα αντιδράσουν μαζικά για την δραστηριότητα της Αφροδίτης από την νέα θέση της ως συμβούλου του υφυπουργού.
Η Αφροδίτη δεν είναι όμως μια μοναχική φωνή αλλά ουσιαστικά είναι η φωνή όλων των μεταναστών.
ΥΓ.
ήθελα πολύ να βάλω τις φωτογραφίες της,αλλά δεν θέλω να ταυτιστω με όλους τους αντιδραστικούς κύκλους,που την χτυπάνε.
Φυσικά πολλοι θέλουν ακόμα και σήμερα να ρίχνουμε στην πυρά τις πραγματικά όμορφες.

Ο Γοργοπόταμος στην Αλαμάνα

στέλνει περήφανο χαιρετισμό

νέας ανάστασης χτυπάει καμπάνα

μηνάν τα όπλα μας το λυτρωμό.

Τη νύχτα της 25ης προς 26η Νοέμβρη του 1942, οι αντάρτικες δυνάμεις του ΕΛΑΣ, μαζί με δυνάμεις του ΕΔΕΣ και μια ομάδα Αγγλων σαμποτέρ, ανατίναξαν τη σιδηροδρομική γέφυρα του Γοργοπόταμου. Η επιτυχία του εγχειρήματος ήταν ως πράξη μια μεγάλη ηρωική, για τις τότε δυνάμεις του αντάρτικου, ενέργεια που φλόγισε το νου και τις καρδιές του ελληνικού λαού, δίνοντας ώθηση στην ένταση της απελευθερωτικής πάλης. Μα έκανε εντύπωση και σ’ όλους τους υπόδουλους λαούς της Ευρώπης.

Ας δούμε όμως πώς πραγματοποιήθηκε η συγκεκριμένη επιχείρηση.

Τέλος Σεπτέμβρη αρχές Οκτώβρη του 1942, βρετανικά αεροπλάνα μετέφεραν ομάδες σαμποτέρ στην Ελλάδα. Οι ομάδες έπεσαν στην περιοχή της Γκιώνας και μια ομάδα στην περιοχή του Καρπενησίου.

Οι ομάδες των Βρετανών Σαμποτέρ είχαν έρθει στην Ελλάδα ύστερα από απόφαση του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής, με άμεσο στόχο να εκτελέσουν μια αποστολή με την κωδική ονομασία “HARLING”, να ανατινάξουν, δηλαδή, μία από τις τρεις γέφυρες της Παπαδιάς, του Ασωπού ή του Γοργοπόταμου. Αλλά δεν ήταν αυτή η μοναδική αποστολή τους. Στόχος τους βασικά ήταν να ανοίξουν το δρόμο της εδραίωσης της στρατιωτικής παρουσίας των Αγγλων στην Ελλάδα. Αλλωστε τα συμφέροντά τους διαπλέκονταν άμεσα μ’ αυτά της άρχουσας τάξης και ενδιαφέρονταν οι Αγγλοι για το μεταπελευθερωτικό καθεστώς, με δεδομένο μάλιστα ότι την ηγεσία του λαϊκού απελευθερωτικού κινήματος είχε αναλάβει η εργατική τάξη με το Κόμμα της, και η συμμαχία της, το ΕΑΜ, ήταν πραγματικά η μόνη δύναμη αντίστασης που είχε ως στόχο μια άλλη Ελλάδα, του λαού της.

Αρχηγοί των Αγγλων σαμποτέρ ήταν οι Ε. Μάγιερς και Κρις Γουντχάουζ, δύο καθόλου τυχαίοι άνθρωποι, που διατέλεσαν αρχηγοί της αγγλικής στρατιωτικής αποστολής στο ελληνικό αντάρτικο, κάνοντας ό,τι ήταν δυνατό για την εδραίωση της βρετανικής κυριαρχίας πάνω στις ελληνικές υποθέσεις.

Οι Αγγλοι σαμποτέρ -και κυρίως οι αρχηγοί τους- από την πρώτη στιγμή που πάτησαν το πόδι τους στην Ελλάδα, έκαναν ό,τι ήταν δυνατό για να έρθουν σε επαφή με τον δικό τους άνθρωπο, τον Ναπ. Ζέρβα, έχοντας την πεποίθηση ότι αυτός και οι ανταρτικές του δυνάμεις ήταν αρκετές για να την εκτέλεση της αποστολής Harling. Για το ΕΑΜ, όπως και τον ΕΛΑΣ, όχι μόνο δεν ήθελαν να έχουν ανάμειξη στην επιχείρηση ανατίναξης, αλλά αυτές τις λαϊκές οργανώσεις τις θεωρούσαν αντιπάλους των απώτερων σκοπών τους. Αναγκάστηκαν όμως να συνεργαστούν μαζί τους όταν διαπίστωσαν ότι ο Ζέρβας όχι μόνο δε διέθετε της απαραίτητες δυνάμεις για την ανατίναξη της γέφυρας, άρα δεν μπορούσε να αναλάβει το όλο εγχείρημα, αλλά και οι δυνάμεις του ήταν πολύ μικρότερες απ’ αυτές που διέθετε ο ΕΛΑΣ.
Η οργάνωση και εκτέλεση της επιχείρησης

Η γέφυρα που τελικά επιλέχθηκε να ανατιναχτεί ήταν αυτή του Γοργοπόταμου. Την επιχείρηση εκτέλεσαν εκατόν πενήντα αντάρτες του ΕΛΑΣ, με επικεφαλής τον Αρη Βελουχιώτη, εξήντα αντάρτες του ΕΔΕΣ με επικεφαλής τον Ναπολέοντα Ζέρβα και δώδεκα Αγγλοι σαμποτέρ, με επικεφαλής το συνταγματάρχη Εντι Μάγιερς και υπαρχηγό τον ταγματάρχη Κρις Γουντχάουζ. Το σχέδιο ανατίναξης ήταν των Εγγλέζων και συγκεκριμένα του Ε. Μάγιερς, που ήταν ειδικός σ’ αυτού του είδους τα σαμποτάζ. Το σχέδιο όμως της επίθεσης για την κατάληψη της γέφυρας – έτσι ώστε να είναι δυνατή η ανατίναξή της – διατυπώθηκε από τον Αρη, που ο ίδιος υπαγόρευσε στον Κωστούλα Αγραφιώτη (Κώστα Καβρέτζο), στις 25 Νοέμβρηυ, λίγες ώρες πριν αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση, αφού προηγούμενα είχε απορριφθεί σχέδιο του Ζέρβα.

Στη διαταγή – όπως διασώθηκε από ιστορικές μαρτυρίες – προβλέπονταν τα εξής:

Το νότιο βάθρο της γέφυρας με φρουρά 80 Ιταλών και πλήρη οχύρωση ανέλαβε να καταλάβει τμήμα 60 ανταρτών του ΕΛΑΣ, με αρχηγό τον Κωστούλα.

Το βόρειο βάθρο της γέφυρας που φυλασσόταν από 30 Ιταλούς και είχε εγκαταστημένα δύο δίκαννα αντιαεροπορικά, ικανά να χρησιμοποιηθούν και κατά επίγειων στόχων, ανέλαβε τμήμα 20 ανταρτών του ΕΔΕΣ με επικεφαλής τους ανθυπολοχαγούς Παπαχρήστου και Πετροπουλάκη.

Την υπονόμευση και ανατίναξη της γέφυρας ανέλαβαν οι ειδικευμένοι Βρετανοί σαμποτέρ στους οποίους δόθηκε βοήθεια λίγων εκπαιδευμένων ανδρών του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ. Επίσης, δυο ομάδες του ΕΛΑΣ, με 15 άνδρες η κάθε μία και ένα Βρετανό σαμποτέρ, ανέλαβαν να υπονομεύσουν τη σιδηροδρομική γραμμή ένα χιλιόμετρο περίπου προς το νότο κι ένα χιλιόμετρο προς το βορρά, έτσι ώστε να αποκλειστεί η δυνατότητα αποστολής ενισχύσεων στον εχθρό με τρένο. Αρχηγός της μίας ομάδας τέθηκε ο Διαμαντής (Γιάννης Αλεξάνδρου) και της άλλης ο Ηρακλής (Κώστας Σκαρμούτσος). Μια ακόμη ομάδα 15 ΕΛΑΣιτών, με αρχηγό το Χρυσιώτη, ανέλαβε να καταστρέψει με βενζίνη την ξύλινη οδική γέφυρα του ποταμού για την περίπτωση που θα έκαναν την εμφάνισή τους από κει εχθρικές ενισχύσεις.

Μια ομάδα από οκτώ άνδρες του ΕΔΕΣ, με επικεφαλής τον υπασπιστή του Ζέρβα Μ. Μυριδάκη, ανέλαβε να εξουδετερώσει το πολυβολείο, που πιθανόν να υπήρχε. Στην περίπτωση που δεν υπήρχε πολυβολείο αποστολή της ήταν να ενισχύσει την ομάδα Κωστούλα. Επίσης, μια ακόμη ομάδα από δέκα άνδρες του ΕΔΕΣ ανέλαβε να πλευροκοπήσει τους Ιταλούς νοτιότερα της άμυνας του νότιου βάθρου.

Τέλος, γενική εφεδρεία ορίστηκε ομάδα 30 ανδρών του ΕΛΑΣ με αρχηγό το Δ. Δημητρίου – Νικηφόρο. Χρόνος έναρξης της επιχείρησης καθορίστηκε η 11η βραδινή και η γενική αρχηγία ανατέθηκε στο Ναπ. Ζέρβα.

Δυο μέρες μετά την ανατίναξη της γέφυρας οι Ιταλοί, σε αντίποινα, παίρνουν από τις φυλακές της Λαμίας 14 πατριώτες από τους οποίους 7 θα εκτελέσουν μπροστά στην γκρεμισμένη γέφυρα. Τους υπόλοιπους θα τους εκτελέσουν στα Καστέλλια της Παρνασίδας, μαζί με άλλους 10 κατοίκους.

το κειμενο το αντεγραψα απο εδω.

δεν θέλει και πολύ ψάξιμο.Είναι ολοκάθαρο!

ελοχεύει ο κίνδυνος να τον συναντήσεις και άντε να μπορείς μετά να τον αντικρίσεις.
Είχα γράψει κάτι αρνητικό πριν καιρό για μια τραγουδίστρια.
Και πριν 2 μέρες βρεθήκαμε με μια παρέα,και την επόμενη ξαναβρεθηκαμε και σύντομα θα τα ξαναπούμε.
Δεν την ήξερα προσωπικά,την είχα δει κάποιες φορές στην τηλεόραση.
Όσα είχα πει τότε δεν έχω αλλάξει άποψη πάνω σε αυτό.
Ντρέπομαι όμως όταν την αντικρίζω και σκέφτομαι αυτά που είχα γράψει.
Έχω και τον φόβο μήπως κάποια στιγμή τα διαβάσει κιόλας.
Γαμώτο γαμώτο αφού το λέγαν οι Λατίνοι από τότε.

scripta manent.

Ξαφνικά κόλλησε το pc μου.Δεν δεχόταν καμία εντολή.Δεν έχω αρχίσει ακόμα να ανησυχώ.Του κάνω μια επανεκκίνηση σίγουρος ότι θα δουλέψει μετά.Τίποτα όμως.Αρχίζω και βγάζω από πάνω του διάφορα που έχω βάλει με usb μήπως κάποιο από αυτά το κολλάει.
Τίποτα και πάλι.Προσπαθώ μήπως το βάλω να κάνει εκκαθάριση στους ιούς μήπως με έχει χτυπήσει κανένας.
Τίποτα και πάλι.Προσπαθώ να μην ανεβάσω σφυγμούς.Ούτε και αυτό το καταφέρνω.
Αρχίζω και παίρνω τηλέφωνα σε πιο ειδικούς.
Θέλεις format,σε χτύπησε ιός.
Άντε πάλι θα χάσω κανένα τριήμερο.
Παρακαλώ έναν φιλο να έρθει από το σπίτι.
Έρχεται.
Κάθεται μπροστά από το pc.Κάνει μια δυο προσπάθειες να ανοίξει καποιον φάκελο.
Με κοιτάει γελώντας.
Πνίγομαι από τα γέλια και εγώ.
Καταλάβαμε ποιο ήταν το πρόβλημα.
Το πιο απλό.
Είχε χαλάσει το ποντίκι.

Μη νομίζεται ότι μόνο από τους βουλευτές ζητάνε διάφορα χαζά.
Έχει τύχει και σε μένα να μου ζητήσουν περιεργα πραγματα.
Θεωρώ όμως το πιο κορυφαίο είναι αυτό που μου ζήτησαν πριν 15 χρόνια.
Τι ήταν αυτό που το θυμάμαι ακόμα καλά?
Είχαν στείλει σε έναν φιλο μου ένα ολόκληρο αρνί.
Δεν έπρεπε όμως να το τεμαχίσουν αλλά έπρεπε να μείνει ολόκληρο και κάποια στιγμή θα το κόβανε.
Ήταν αδύνατο όμως να χωρέσει σε κάποιο οικιακό ψυγείο.Έπρεπε να βρεθεί ένα μεγάλο επαγγελματικό.
Έτσι με είχε πάρει ο φίλος μου τηλέφωνο αν ήξερα κάποιον να μπορέσει να μας βοηθήσει για λίγες μέρες.
Έκατσα και ασχολήθηκα με το θέμα.
Πήρα κάποια τηλέφωνα αλλά δεν ήταν τόσο εύκολο το θέμα.
Τα επαγγελματικά ψυγεία χρειαζόταν τιμολόγια και συνοδευτικά αγοράς,δεν ήταν τόσο απλό το θέμα.
Είδα ότι ήταν αδύνατο να συνοδευτεί με χαρτιά το αρνί του φίλου μου και έτσι του τηλεφώνησα ότι με μεγάλη μου λύπη ήταν αδύνατο να τον εξυπηρετήσω.
Είχε περάσει καιρός όταν είχα βρεθεί με έναν πολιτευτή.
Τον ρώτησα για πλάκα τι θα έκανε αυτός αν του το ζητούσε σαν ρουσφέτι ένας ψηφοφόρος του.
Και η απάντηση του ήταν εκπληκτική.
Θα ζητούσα από αυτόν που είχε το ψυγείο να το κρατήσει για το διάστημα που χρειαζόταν και θα τον κάλυπτα σε περίπτωση ελέγχου.
Για αυτό ακόμα δεν έχω διαβεί τα σκαλοπάτια της βουλής.
Γιατί δεν έκανα καθόλου αυτή την σκέψη.

Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 1973, ώρα 9 π.μ.
Εκατοντάδες φοιτητές του Πολυτεχνείου συγκεντρώνονται στο προαύλιο του Ιδρύματος. Αρχίζουν συνελεύσεις για να αποφασίσουν πώς θα αντιμετωπίσουν το νέο σχέδιο της χούντας για την υποταγή του κινήματος. Συγκέντρωση γίνεται και στη Νομική που αποφασίζει να κατευθυνθεί στο Πολυτεχνείο. Στις 2.00 μ.μ., 5.000 περίπου φοιτητές έχουν συγκεντρωθεί στο Πολυτεχνείο, ενώ αρχίζει να συγκεντρώνεται και άλλος κόσμος. Η Πατησίων δονείται από τα συνθήματα κατά της χούντας. Η Ασφάλεια κινητοποιείται και καλεί τους συγκεντρωμένους να αποχωρήσουν.
Οι συγκεντρωμένοι φοιτητές στο Πολυτεχνείο συγκροτούν μια επιτροπή κατάληψης. Κλείνουν οι πόρτες και στις 8.30 το βράδυ γίνεται η πρώτη συνεδρίαση της συντονιστικής επιτροπής. Αμέσως οι πρώτες προκηρύξεις σκορπίζονται στην Πατησίων που είχε κλείσει από τον συγκεντρωμένο κόσμο.
Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 1973.
Η κατάληψη αποτελεί πόλο έλξης του λαού της Αθήνας που αρχίζει να συρρέει στο Πολυτεχνείο. Ως τις 9.30 το βράδυ η κατάληψη έχει πυκνώσει ενώ ο λαός στους γύρω από το Πολυτεχνείο δρόμους, φωνάζει αντιαμερικανικά και αντιχουντικά συνθήματα. Οι συγκεντρωμένοι παραμένουν όλη τη νύχτα για συμπαράσταση στους φοιτητές της κατάληψης του Πολυτεχνείου.
Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 1973.
Μπαίνουν σε λειτουργία οι πομποί του ραδιοφωνικού σταθμού, οι οποίοι μεταφέρουν το μήνυμα του αγώνα σε όλη την Αθήνα που παρακολουθεί τα γεγονότα.
Στις 9 το πρωί στήνονται τα πρώτα οδοφράγματα και σχηματίζονται δύο μεγάλες διαδηλώσεις στην Πανεπιστημίου και στη Σταδίου.
Το μεσημέρι επιτροπή των αγροτών από τα Μέγαρα, που είχαν ξεσηκωθεί ενάντια στις απαλλοτριώσεις της γης τους, επισκέπτονται τη Συντονιστική Επιτροπή και ο σταθμός μεταδίδει: «Ο λαός των Μεγάρων στέκεται και υπόσχεται να αγωνιστεί στο πλευρό του φοιτητικού και εργαζόμενου λαού… Ο αγώνας είναι κοινός… Δεν είναι μόνο για την πόλη των Μεγάρων ή το Πολυτεχνείο… Είναι για την Ελλάδα. Για το λαό της που θέλει να καθορίσει τη ζωή του. Να πορευτεί στο δρόμο της προκοπής. Βασική προϋπόθεση, η ανατροπή της δικτατορίας και η αποκατάσταση της δημοκρατίας».
Οι συγκεντρωμένοι έξω από το Πολυτεχνείο τραγουδάνε το «πότε θα κάνει ξαστεριά».
Το απόγευμα οι διαδηλωτές στο χώρο γίνονται χιλιάδες με συμμετοχή και εργαζομένων. Στις 6 το απόγευμα αρχίζουν οι συγκρούσεις διαδηλωτών και Αστυνομίας με πολλούς τραυματίες.
Στις 7 το απόγευμα μεγάλη διαδήλωση κατευθύνεται στο Πολυτεχνείο και η Αστυνομία χτυπάει. Εμφανίζονται τεθωρακισμένα της Αστυνομίας και πέφτουν οι πρώτοι πυροβολισμοί. Στη Σόλωνος, στην Κάνιγγος, στη Βάθη, στην Αριστοτέλους, στην Αλεξάνδρας, στην πλατεία Αμερικής γίνονται μάχες σώμα με σώμα.
Στις 9.30 η Αστυνομία απαγορεύει την κυκλοφορία στο κέντρο της Αθήνας μέχρι νεοτέρας διαταγής. Στις 11 το βράδυ ο ραδιοσταθμός και τα μεγάφωνα καλούν τον κόσμο να μη φύγει. Οι αύρες έχουν κυκλώσει το χώρο του Πολυτεχνείου και τα δακρυγόνα έχουν πνίξει την περιοχή.
Σάββατο 17 Νοεμβρίου.
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, τα πρώτα τανκς εμφανίζονται, ενώ στο νοσοκομείο που οργανώθηκε στο Πολυτεχνείο, μεταφέρονται όλο και περισσότεροι νεκροί και τραυματίες. Στη 1 μετά τα μεσάνυχτα τα τανκς έχουν ζώσει το Πολυτεχνείο. Τα μεγάφωνα και ο ραδιοσταθμός μεταδίδουν: «Μην φοβάστε τα τανκς», «Κάτω ο φασισμός», «Φαντάροι είμαστε αδέρφια σας. Μη γίνετε δολοφόνοι». Στις 1.30 τα τανκς ξεκινούν με αναμμένους τους προβολείς. Οι φοιτητές τοποθετούν μια «Μερσεντές» πίσω από την κεντρική πύλη για να εμποδίσει την είσοδο των τανκς. Οι φοιτητές είναι ανεβασμένοι στα κάγκελα, τραγουδούν τον εθνικό ύμνο και φωνάζουν στους φαντάρους: «Είμαστε αδέρφια».
Δίνεται διορία 20 λεπτών για να βγουν οι έγκλειστοι, ενώ ένα τανκ παίρνει θέση απέναντι στην είσοδο. Η Συντονιστική Επιτροπή προσπαθεί να διαπραγματευτεί την ασφαλή έξοδο του κόσμου.
Ωρα 2.50, ξημερώματα του Σαββάτου 17 Νοεμβρίου. Ο επικεφαλής αξιωματικός με μια κίνηση του χεριού του, δίνει την εντολή να ξεκινήσει το τανκ. Η πόρτα πέφτει και το τανκ συνεχίζει την πορεία του φτάνοντας μέχρι τις σκάλες του κτιρίου «Αβέρωφ». Μαζί του μπαίνουν άνδρες της Ασφάλειας και άντρες των ΛΟΚ. Πέφτουν πυροβολισμοί. Υπάρχουν στρατιώτες που βοηθούν τους φοιτητές να φύγουν, αλλά στις εξόδους τούς περιμένουν αστυνομικοί με πολιτικά.
Στις 3.20 δεν υπάρχει πλέον κανένας στο Πολυτεχνείο…

Το κείμενο το αντέγραψα απο το ΜΠΕ

στις διαφημίσεις της χώρας μας στο εξωτερικό,
να προστεθεί και μια μικρή παράγραφος με τις ώρες λειτουργίας της Ακρόπολης.
Τυχόν απεργίες και λοιπά ας το αφήσουμε για surprise της τελευταίας στιγμής.

Μας δίνεται η ευκαιρία να συμμετάσχουμε στο Μουντιάλ της Αφρικής και εμείς την πετάμε στα σκυλιά.
Για άλλο ένα παιχνίδι η Εθνική μας ήταν χάλια και δεν μπόρεσε να κάνει κάτι απέναντι στην Ουκρανία.
Η κατάσταση είναι τραγική εδώ και πολλά παιχνίδια αλλά εμείς περιμένουμε να φτάσουμε στον πάτο.
Μαααα,εκεί ήμαστε ήδη.
Άντε να κάνουμε πάλι τα βουντού μήπως και γίνει κανένα θαύμα στην Ουκρανία και νικήσουμε.
Η θέση μας είναι στα τελικά.Το οφείλουμε στην νέα γενιά.