Μια καλημέρα στο facebook.
Παλιότερα την εποχή που τα σπίτια είχαν αυλές,έβγαινε η νοικοκυρά στο παράθυρο για να τινάξει τα σεντόνια και έλεγε καλημέρα σε όλους τους γείτονες που αντίκριζε.
Την εποχή των πολυκατοικιών και της αντιπαροχής,έλεγε καλημέρα σε όσους συναντούσε στον δρόμο που σίγουρα θα τους ήξερε με το μικρο τους όνομα.
Σήμερα που ίσως ο πιο καλός σου φίλος μπορεί να βρίσκεται σε μια απόσταση 3 ωρών με το αεροπλάνο,βγαίνεις στο προφίλ σου στο facebook και γράφεις μια καλημέρα.
Αμέσως οι φίλοι σου,όσο και μακριά ή κοντά σου είναι δέχονται με ευχαρίστηση και συνήθως ανταποδίδουν την ευχή σου.
Υπάρχει τίποτα μεμπτό σε αυτή την ιστορία?
ε,βέβαια υπάρχει ,αφού βλέπουμε ζευγάρια να επικοινωνούν μέσω του facebook.
Βάζει ένα τραγούδι ο άντρας και αμέσως η γυναίκα του λέει
-ελα σήκω να μπω από τον λογαριασμό μου ,να σου κάνω like.
Αφού είναι γνωστό ,ότι είμαστε η χώρα της υπερβολής.












Το καλό είναι τουλάχιστον ό,τι εντοπίζουμε τα λάθη μας και αυτοσαρκαζόμαστε ..ασ πούμε ό,τι έχουμε γνώθι σ’αυτόν … το κακό είναι ό,τι δεν βελτιωνόμαστε τουλάχιστον μέχρι σήμερα… γιατί ΠΡΟΒΛΕΠΩ Ο,ΤΙ ΘΑ ΒΕΛΤΙΩΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΑΤ’ΑΝΑΓΚΗ ΛΟΓΟ ΜΕΤΡΩΝ. Αυτό εισπράτω καθημερινά από νέα παιδιά και πολίτες που συναντώ στην επιχείρηση μου. Παρά τις δυσκολίες της εποχής και της ανεργίας βάζουν τα πράγματα στην σωστή τους διάσταση όταν κουβεντιάζουμε στο ταμείο και αυτό με ευχαριστεί.
Και μην ξεχάσω και τους οικονομικούς μετανάστες που τάσσονται πραγματικά στο πλευρό μας!!!