το ξυπνητήρι.

ο φίλος μας ο Τάκης είχε χάσει την δουλειά του εδώ και 2 μήνες.
Παρ όλα αυτά το ξυπνητήρι χτυπούσε κανονικά κάθε μέρα στις 6.30.
Έπρεπε να το ακούσουν τα παιδιά αλλά και η γυναίκα του.
Έπρεπε να το ακούει και ο ίδιος,συνεχίζοντας την ζωή του,ξυπνώντας πάντα την ίδια ώρα.
Έτσι μόνο αισθανόταν ενεργός και έτοιμος να αδράξει την μέρα.
Η ζωή θέλει θόρυβο,πρέπει να σ ακούσει,να σε νοιώσει,να σε προσέξει.
Ότι και χτύπημα αν έχεις δεχτεί,πρέπει να σηκώνεσαι την ίδια ώρα,να ξυρίζεσαι,να ντύνεσαι με τα καλά σου και να βγαίνεις στην ζωή.
Μη ξεχνάς να βάζεις το ξυπνητήρι,για σένα και τους άλλους.