Φωτογραφίες απο Κωσταντινούπολη .

Αν δεν ανοιγουν οι φωτογραφιες,πηγαιντε εδω

Υπήρξε η πρωτεύουσα τριών αυτοκρατοριών.
Της Ρωμαϊκής (324-395),της Βυζαντινής(395-1453)και της Οθωμανικής(1453-1922).
Εδώ συνυπάρχει κυριολεκτικά η Δύση με την Ανατολή.
Μια πόλη με 14 εκατ.πληθυσμό,φυσικά είναι γεμάτη από αντιθέσεις,Θρησκειών,εθνοτήτων.
Βλέπεις στον δρόμο παρέες από νεαρές κοπέλες,που κάποιες είναι ντυμένες με την μαντίλα,και οι άλλες σαν μοντελάκι από το Μιλάνο.
Γυναίκες και άντρες που έχουν τα χαρακτηριστικά ανθρώπων της Ανατολής,με άντρες και γυναίκες με κουστούμια και ταγιέρ,που σε παραπέμπουν στο city του Λονδίνου.

Η πρώτη σου επαφή με την πόλη ,είναι οι μυρωδιές της,που σε εμάς τους Έλληνες είναι αρκετά γνώριμες.
Το φαγητό και τα γλυκά τους,είναι τα πρώτα που σε μαγεύουν στην μεγάλη αυτή πόλη.
Μετά έμεινα έκπληκτος από την μορφολογία της .
Σαν να κυκλώνει τον Βόσπορο,και έτσι που την βλέπεις κτισμένη πάνω στους 7 λόφους που βρίσκεται,σου δίνει την χαρά να την δεις από κάτω ως πάνω.
Οι ψηλοί μιναρέδες ξεχωρίζουν από όποιο σημείο και αν κοιτάξεις την πόλη.
Θεωρείς ότι είναι στημένη και έτοιμη για καρτ ποσταλ.
Ξεκίνησα την περιπλάνηση μου από την Αγιά Σοφιά.
Έχει περάσει ο χρόνος από πάνω της,αλλά το μεγαλείο της δεν έχει φθαρεί.
Κτίστηκε τον 4 αιώνα.
Σήμερα είναι μουσείο,και τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά,είναι κακοσυντηρημενη.
Μέσα είναι τεράστια,και οι τοιχογραφίες έχουν σχεδόν καταστραφεί.
Γίνονται διάφορες εκδηλώσεις μέσα στον ναό,δείχνοντας σε όλους μας ότι δεν είναι χώρος λατρείας των Χριστιανών,αλλά απλά ένα πολιτιστικό μνημείο.
Απέναντι του είναι το επιβλητικό ,μπλε τζαμί.
Έχει 6 μιναρέδες,ακριβώς 2 περισσότερους από όσους έχει η Αγιά Σοφία.
Σχετικά κοντά στην περιοχή,είναι το μεγάλο κλειστό παζάρι.
4000 μικρά μαγαζιά,δείχνουν το χρώμα της πόλης.
Οι φωνές των εμπόρων,για την πραμάτεια τους,σε μεταφέρουν σε ένα γνήσιο ανατολίτικο παζάρι.
Δεν ξέρω πόσες ώρες μαγεύτηκα από το μεγάλο παζάρι.
Φεύγοντας από εκεί για την συνέχεια της γνωριμίας μου με την Πόλη,προτίμησα να πάρω το τραμ,και να πάω στην πλατεία Τακσιμ.
Το τραμ τους πάρα πολύ καλό,σύγχρονο και γρήγορο.
Μέσα σε 10 λεπτά,και αφού πέρασε την γέφυρα του Γαλατά,βρέθηκα στο τέρμα του,που είναι συνδεδεμένο με το μετρό,που σε οδηγεί κατευθείαν στην πλατεία Τακσιμ.
Μετρό,το ονόμασα λίγο αυθαίρετα,γιατί στην ουσία σε ανεβάζει στην πλατεία Τακσιμ.
ένα πανέμορφο Μετρό.
Δεν θέλω να κάνω συγκρίσεις με την χώρα μας.
Ας συνεχίσουμε να ζούμε με τις αυταπάτες μας.
Έχει ήδη βραδιάσει.

Το Τοπ καπι,ήταν το παλάτι του Σουλτάνου.

Βρίσκεται πίσω από την Αγιά Σοφια,σε μια πολύ ωραία περιοχή.

είναι ένα συγκρότημα από πολλά κτίρια.

Καλοπερνούσαν οι σουλτάνοι.

Υπήρχε και πτέρυγα για το χαρέμι του,όπου τον περιμένανε οι γυναίκες του στα δωμάτια τους.

Ωραία χρόνια τότε,ιδίως αν ήσουν ο σουλτάνος.

Συνέχισα παίρνοντας το τραμ,και πήγα στο Αιγυπτιακό

παζάρι.

Πραγματικά ωραία αγορά,γεμάτη με πραμάτειες από μπαχαρικά,και γλυκά της Ανατολής.

Μια πολύχρωμη αγορά που σε χτυπάει στην μύτη και στην καρδιά.

Το απόγευμα βόλτα στα μαγαζιά ,στον μεγάλο πεζοδρόμο,κοντά στην πλατεία Ταξίμ.

πολύ γραφικό,ότι υπάρχει ένα παλιό τραμ σε λειτουργία όπου σε μεταφέρει Από την πλατεία Ταξιμ,ως το τέλος του πεζόδρομου.Σε μεταφέρει και στα χρόνια εκείνα.

Πήρα γλυκά Από το φημισμένο Saray.

Ακόμα και στα ζαχαροπλαστεία έχουν και ντονερ.

Δοκίμασα πολλά σιροπιαστά γλυκά,και καζαν ντιπι.Καμία σχέση με τις δικές μας γεύσεις.

Μόνο στο όνομα είναι τα ίδια.Προτιμώ πιο πολύ τα δικά μας.

Α,οι τουρκάλες έχουν ωραίο βλέμμα,αλλά στο σύνολο τους δεν μ αρέσαν.

Μια βόλτα στον Βόσπορο ,σε βάζει στην μέση της Ευρώπης με την Ασία.

Η Κωνσταντινούπολη είναι η πόλη των αντιθέσεων.Σε καλεί και σε διώχνει την ίδια στιγμή.

Έχει ανοιχτές τις αγκάλες της,αλλά σου γυρνάει και την πλάτη.

Η Τούρκικη σημαία είναι παντού και σε όλα τα μεγέθη.Τρομάζεις με αυτόν τον εθνικισμό.

Από δίπλα και η φωτογραφία του Κεμάλ.

Περίμενα ότι θα μοιάζαμε αρκετά οι 2 λαοί.αλλά δεν διέκρινα κάτι τέτοιο.

Η Κωνσταντινούπολη,ανήκει πιο πολύ στην Ανατολή,παρ όλο τις προσπάθειες της για ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος.

Η αστική τάξη της Τουρκίας,σίγουρα θέλει την επιστροφή στον καιρό των Σουλτάνων.

3 σχόλια

  1. Μπράβο zouri πολύ κσλή δουλειά! Για να μην ξεχνάμε και τη Βασιλεύουσα των πόλεων…

  2. πολύ ωραία τα γράφεις, με κάνεις και ζηλεύω. Θα ξαναπάω μετά από 20 χρόνια.

  3. Η φωτογραφία που γράφει “Κτίριο στο Βόσπορο”, είναι το Ντολμά-Μπαξέ, θερινό ανάκτορο των Σουλτάνων.

Υποβολή απάντησης